Death Grips - The Money Store
Hier is dan het eerste écht gevaarlijk blazende beest van het jaar in experimentele hiphop- cq. elektrokringen, dat toch nota bene via een major label (Warner) uitkomt. Het is The Money Store van Death Grips uit Sacramento, California, flinke bloghype van het moment, dus laat Kicking the Habit liever de plaat in kwestie eens goed inw…
Lees meer →
Bombay Show Pig - Vulture / Provider
Engels duo Blood Red Shoes ging eind vorig jaar wat krampachtig op zoek naar nieuwe richtingen. Eindresultaat In Time To Voices had zo z’n vertrouwd sterke momenten, maar klinkt vooral erg geforceerd. Mogelijke oorzaak: de geest waar Blood Red Shoes zo hard naar zocht, was natuurlijk allang en breed ingenomen door Nederlands duo Bombay Sh…
Lees meer →
Chromatics - Kill For Love
Die naam ben je de afgelopen tijd ongetwijfeld vaker tegengekomen: die van Chromatics , afkomstig uit Portland, Oregon en gestaag op weg een lieveling te worden van de ganse muziekpers. We kunnen niet anders dan constateren dat dit helemaal terecht is, want de band heeft ons inmiddels ook helemaal ingepakt met Kill For Love ,…
Lees meer →
Lotus Plaza - Spooky Action At A Distance
Deerhunter-gitarist Lockett Pundt maakte met zijn zijproject Lotus Plaza drie jaar terug al een aardig, grillig debuutalbum genaamd The Floodline Collective. Maar op jongste Deerhunter-album Halcyon Digest mocht hij van frontman Bradford Cox bewijzen wat hij echt in zijn mars had. En verdraaid: met het ronduit bezwerende en zelf gezongen middenst…
Lees meer →
Moonface - With Siinai: Heartbreaking Bravery
De wenkbrauwen kunnen misschien even schuin omhoog gaan bij de 'zoveelste' release van een aan Wolf Parade-gerelateerd project, terwijl die moederband er ondertussen voor onbepaalde tijd mee is gestopt. Releases met een dergelijk stempel lijken zich in rap tempo op te volgen: Sunset Rubdown, Handsome Furs, Frog Eyes, Swan Lake, Blackout Beach, …
Lees meer →
Alabama Shakes - Boys & Girls
‘Goede genade!’ Dat was zo ongeveer de enige juiste reactie toen begin dit jaar voor het eerst Alabama Shakes’ debuut-EP aan ging. Eén keer die heerlijke midtempo rocker Hold On horen was eigenlijk wel genoeg om direct onder de indruk te zijn van de waanzinnige soulstrot van zangeres Brittany Howard. Een stem zo krachti…
Lees meer →
Julia Holter - Ekstasis
Even stonden we aan de grond genageld toen Julia Holter onlangs een nieuw, bijzonder liedje genaamd Marienbad liet horen. De Amerikaanse viel al op met vorig album Tragedy (van vorig jaar augustus nog maar nota bene), waarmee ze het in sommige kringen zelfs schopte tot een van de albums van 2011. Het was een wat abstracte maar erg interessante …
Lees meer →
The Men - Open Your Heart
'De overtreffende trap van vuig', zo noemden we de muziek van het Brooklynse viertal The Men . Een band die vooral kilometers maakte door in eigen stad op alle mogelijke plekken publieken om de oren te meppen, tot in huiskamers en garages aan toe . Inderdaad, ten tijde van vorig album Leave Home (nog geen jaar oud, uit juni 2011 nog maar…
Lees meer →
Ceremony - Zoo
Voor de puristisch ingestelde liefhebber die enkel eendimensionale hardcorepunk op zijn bord lust, kan het even slikken zijn bij het horen van Zoo . Die richting heeft het Californische Ceremony na drie albums en een stapel EP's goeddeels bij het grof vuil gemikt, een stap die de verhuizing van Bridge 9 Records naar grote indiemaatschappij Ma…
Lees meer →
Bowerbirds - The Clearing
De geschiedenis van indiefolkgroep Bowerbirds uit North Carolina leunde de eerste jaren nog aardig op Justin Vernon's Bon Iver. Die nam de band immers op sleeptouw toen Bon Iver’s debuut For Emma, Forever Ago uit was, ongeveer tegelijkertijd met Bowerbirds' eerste, meer ongepolijste album Hymns for a Dark Horse. Geen vreemde keuze, aangez…
Lees meer →
Lambchop - Mr. M.
'Psycha-Sinatra', zo omschreef producer Mark Nevers een lichtjes gewijzigde muzikale richting aan Lambchop -brein Kurt Wagner. Een geluid dat in de verte te horen is op het eerste Lambchop-album in vier jaar tijd, genaamd Mr. M Maar eigenlijk een klein grapje dat wel aansluit op Wagner's gevoel voor humor, zoals Lambchop ze wel vaker maakt in zi…
Lees meer →
Damien Jurado - Maraqopa
Eigenlijk wisten we het al met eerste nummer Nothing is the News dat naar buiten kwam : Maraqopa zou een plaat worden die qua productie en geluid gedurfder klinkt dan de vorige albums van singer-songwriter Damien Jurado . Maar de basis blijven nog steeds die warme, soms verraderlijk mistroostige folkliedjes van hem. Het nummer begint nog met …
Lees meer →
Django Django - Django Django
Hoe heerlijk dat het nog kán in deze snelle, hyperige blogtijden. Zonder tussenkomst van labels, boekers met een scherpe vooruitziende blik of andere snelle, buitenlandse blogs, raden enkele échte mensen van vlees en bloed uit je directe omgeving eenzelfde spannend, nog niet door ondergetekende gehoord bandje aan. Een bandje met een…
Lees meer →
Cloud Nothings - Attack On Memory
Spannend klonk het, toen de uit Cleveland, Ohio afkomstige indie-/punkrockband Cloud Nothings het debuut Turning On voor het eerst uitbracht via Bridgetown Records. Gewoon op cassette en CD-R, inclusief zelf gefabriceerde verpakking, zoals het hoorde bij de energieke lo-fi poppunk waarin de bandleden soms zo enthousiast waren dat ze zichzelf in…
Lees meer →
Moss - Ornaments
IJle keyboardklanken in de verte, enkele elektronische drumeffecten, een baslijn van twee tonen op een hoekig ritme, die langzaam de kar op gang trekken... ‘Is dit wel echt de nieuwe Moss?’ zo ben je even geneigd te denken tijdens de eerste dertig seconden van Ornaments , met de vele sprankelende liedjes van voorganger Never Be Scare…
Lees meer →
Howler - America Give Up
Weet u nog, dat we vorig jaar rond deze tijd nogal wild werden van Dye It Blonde van Smith Westerns? Dat album stond vol snedige doch lekker nonchalant gespeelde liedjes, inclusief een kneiter van een hit in de vorm van Weekend. Hoe leuk die plaat ook nog steeds is – van de week werd ‘ie weer eens opgezet -, op de langere duur bleek d…
Lees meer →
Bart Constant - Tell Yourself Whatever You Have To
In maart vorig jaar dook de zeer Nederlandse naam voor het eerst op : Bart Constant, die schijnbaar vanuit het niets in één klap grote indruk maakte en wist te roeren met Do Better (Animals Make Me Angry) en een bijbehorende, filmische video over een circus-artieste. Wat er verder ook nog zou komen, dat prachtig opgebouwde, rijke…
Lees meer →
The Black Atlantic - Darkling, I Listen
Zo’n tweeënhalf jaar terug kwam ineens dat prachtige debuut van het Groningse The Black Atlantic uit. Een intieme en bijna introverte, akoestische folkpopplaat die terecht de aandacht trok in binnen- en buitenland. Geen enkele moeite werd gespaard door de band om daar verder gevolg aan te geven: het album was gratis te downloaden (re…
Lees meer →
Blaudzun - Heavy Flowers
Nachtmuziek, zo luidde Johannes ' Blaudzun ' Sigmond's eigen rake omschrijving nog voor de nummers op zijn debuutalbum van vier jaar terug. Nachtmuziek die op opvolger Seadrift Soundmachine veel rijkelijker werd aangekleed met uitgebreidere band en een orkest uit Praag, wat in combinatie met imponerende optredens de bekendheid van Blaudzun fl…
Lees meer →
Guided By Voices - Let's Go Eat The Factory
Eigenlijk mogen we het wel beschouwen als een cadeautje: het nieuwe nieuwe album Let’s Go Eat The Factory van antihelden Guided By Voices . Toen de band in 2010 een reeks reünie-optredens deed voor het 21-jarig bestaan van het label Matador, met daarbij uiteraard bandleider/songschrijver Robert Pollard in de gelederen, was er wel me…
Lees meer →
White Denim - Last Day of Summer
De precieze geschiedenis van Last Day of Summer van het bonte gezelschap White Denim uit Austin, Texas is wat onduidelijk. De plaat verscheen al in 2010 als gratis download op de site van de band (inmiddels is die er overigens niet meer te vinden), waarbij het verhaal ging dat de betreffende opnames waren afgekeurd door de platenmaatschappij.…
Lees meer →
The Black Keys - El Camino
Een zuigende gitaarriff zoals we ‘m dit jaar amper nog hoorden, een niet te stoppen rock ’n’ roll-beat plus een meesterlijk meebrulrefrein én een bijbehorende, opzettelijk koddige video van een zich uit de bilnaad dansende kerel, de blik nonstop op bloedserieus. Meer hadden Dan Auerbach en Patrick Carney a.k.a. The Bla…
Lees meer →
Atlas Sound - Parallax
Een van de meest productieve en bovendien beste songschrijvers in de Amerikaanse indie van de afgelopen vijf jaar? De naam Bradford Cox zal je wellicht niet als eerste te binnen schieten, maar hij is het toch echt. Levert hij niet een geweldig album of een EP af met zijn licht-experimentele indierockband Deerhunter (vorig jaar verblufte hij nog m…
Lees meer →
Spinvis - tot ziens, Justine Keller
Al in het voorjaar van 2007 was Erik ‘ Spinvis ’ de Jong ermee bezig. Plannen smeden voor een nieuw album, een opvolger van Dagen van Gras, Dagen van Stro uit 2005. De agenda voor 2008 was in principe leeg. En toen wist hij al dat zijn nieuwe werkstuk een combinatie moest worden van nieuwe muziek en een stripboek. Er kwamen wel steeds…
Lees meer →
Tom Waits - Bad As Me
Nee, zo productief als in de eerste helft van zijn carrière, in de jaren zeventig en tachtig, is de inmiddels 61-jarige Tom Waits allang niet meer. Sterker nog: onze favoriete brombeer dan wel theatrale vogelverschrikker aller tijden heeft sinds 2004 stilgezeten als het om echt nieuw werk gaat, waar hij in de jaren negentig ook al zeven …
Lees meer →
Real Estate - Days
Beachpop, maar dan wel op het strand tijdens een rustige, koude winterdag. Een associatie die al gold voor het geprezen titelloze debuut van Real Estate uit New Jersey, maar die nog een extra gouden randje krijgt op dit tweede album, Days genaamd. Sterker: hier staan veel meer liedjes op gelijke of grotere hoogte dan het beste nummer van het …
Lees meer →
M83 - Hurry Up, We're Dreaming
De van oorsprong Franse Anthony Gonzalez was er naar eigen zeggen helemaal aan toe: om met zijn shoegazende synthpopband M83 een ambitieus en in alle opzichten groots dubbelalbum te maken. Als voorbeeld noemt Gonzalez in interviews graag The Smashing Pumpkins’ twee uur durende meesterstuk Mellon Collie and the Infinite Sadness uit 1995, m…
Lees meer →
Nils Frahm - Felt
De laatste jaren is er steeds meer aandacht voor een nieuwe stroming muzikanten. Terecht, wat mij betreft. Muzikanten die het niet van een dwingend volume moeten hebben om de aandacht op zich te vestigen, maar juist van stilte en intimiteit. Berlijns componist, pianist en wat al niet meer Nils Frahm heeft zich de afgelopen tijd ontwikkeld tot e…
Lees meer →
Björk - Biophilia
Wie de berichten rond Björk van de afgelopen tijd een béétje in de gaten heeft gehouden, weet het natuurlijk allang: Biophilia is veel meer dan 'alleen' het zevende studioalbum van IJslandse muziekgrootheid Björk : Biophilia behelst naast het album ook een reeks liveoptredens met multimedia installaties en tien zogeno…
Lees meer →
Wilco - The Whole Love
Wilco heeft het inmiddels allemaal. Een eigen studio in thuisstad Chicago, een eigen label genaamd dBpm, godbetert zelfs een eigen broodjeszaak , en nog het belangrijkste: een door de jaren heen flink uitgedijde fanschare, zeker in de VS. Een luxepositie waarin de zeskoppige band rond songachrijver Jeff Tweedy hoorbaar plezier heeft, afgaande …
Lees meer →
Girls - Father, Son, Holy Ghost
Spannend waren ze hoor, die onalledaagse verhalen over Girls -frontman Christopher Owens’s jeugd. De (muziek)pers smulde watertandend van de verhalen over het opgroeien in de sekte-community van zijn ouders, die steeds werden herhaald rond het verschijnen van debuut Album twee jaar geleden. Maar of ze nu volledig op waarheid berustten…
Lees meer →
CANT - Dreams Come True
Zo is het een hele tijd stil rond het in indiepopkringen zeer geliefde Grizzly Bear, en zo lijkt het nieuwe album van de band ineens steeds duidelijker vorm aan te nemen én is daar de release van het solo-debuut van bassist Chris Taylor , getiteld Dreams Come True en onder de naam CANT . Het leek misschien even zo sinds Grizzly Bear&…
Lees meer →
Stephen Malkmus and the Jicks - Mirror Traffic
Een beetje Pavement-fan zou héél blij moeten worden bij het horen van Mirror Traffic, het vijfde album dat Pavement-frontman Stephen Malkmus onder zijn eigen naam maakte (en het vierde met The Jicks). Niet dat zijn vorige met The Jicks gemaakte platen Face The Truth en het grimmiger Real Emotional Trash rotzooi waren, maar Malkmus…
Lees meer →
The War On Drugs - Slave Ambient
Nu muzikant Kurt Vile uit Philadelphia zoveel lof heeft geoogst met zijn solo-album Smoke Ring For My Halo van afgelopen voorjaar, kan hij definitief op eigen benen staan en zal er steeds minder geschreven worden dat hij eerst speelde in de psychedelische indierockband met de geweldige naam The War On Drugs . Ten tijde van debuut Wagonwheel Bl…
Lees meer →
Beirut - The Rip Tide
Om nieuwe invalshoeken en invloeden heeft Zach Condon nooit verlegen gezeten. Met zijn geesteskind Beirut debuteerde bij in 2006 met het album Gulag Orkestar : een album met liedjes vol gipsy- en balkaninvloeden. Een jaar daarna verscheen The Flying Club Cup ; een album dat flink leunde op de invloed van Franse chansons. Het tweeluik van …
Lees meer →
Gillian Welch - The Harrow & The Harvest
Al even uit, maar te mooi om dan maar straal te negeren en bovendien een langzaam binnendringende groeiplaat: The Harrow & The Harvest , het vijfde soloalbum van countryzangeres Gillian Welch . Even leek het er ernstig op dat deze dame nooit meer muziek onder haar eigen naam zou maken: haar vorige album Soul Journey dateerde…
Lees meer →