Le Guess Who? 2011
Nagenieten met video's van Le Guess Who?: o.a. Zola Jesus, Panda Bear, Still Corners
Nóg meer Le Guess Who? 2011? Jazeker! Wij kunnen er geen genoeg van krijgen en zitten nog steeds met een brede glimlach achter onze computerschermen. Daarom kijken we nog een keer terug op dat festival (naast de verschillende verslagen natuurlijk, die je op onze LGW-pagina kunt vinden) met fijne HD video's die Jan naar ons stuurde. Zie hieronder: het chaotisch stampende Vessel van Zola Jesus, De Springsteen cover I'm On Fire door Still Corners, Panda Bear inclusief mooie visuals en de intense performance van John Maus met ...And The Rain. Zucht. Wat een zalig festival toch.
Zola Jesus - Vessel:
Reageer
Le Guess Who?, de zondag: My Brightest Diamond en Panda Bear verbazen ieder op hun eigen manier
Panda Bear op Le Guess Who? 2011
Al drie dagen lang sloegen we tal van spannende nieuwe bands en enkele gevestigde namen gade op het Le Guess Who?-festival, met ongeacht het genre altijd een overeenkomst: de eigenzinnige aanpak van muziek maken. Of de act in kwestie zich hier nu al twintig of pas twee jaar mee bezig houdt. Verspreid over drie avonden kun je de verschillende – soms wat ver van elkaar liggende zalen – een boel zien, al mis je intussen ook gegarandeerd nog eens dik veertig optredens. Dat noemen we nog eens weelde.
Op dag vier nemen we de vrijheid ietwat rustig aan te beginnen. Hoe graag we Marissa Nadler ook eens hadden gezien, de vierde dag van Le Guess Who? start voor ondergetekenden heel kalmpjes aan in de namiddag, bij het New Yorkse Forest Fire in Tivoli de Helling, dat net het heel wat belovende tweede album Staring at the X uitheeft. Helaas wordt de belofte niet ingelost: live blijkt de indiefolk met enkele scherpe rand van Forest Fire vooral heel statisch, traag en saai, op een enkele leuke single als Future Shadows en een spaarzame vieze gitaaruithaal die het publiek uit de slaap sust daargelaten. Dit moet en kan ook veel levendiger, hoeveel we ook van lome zondagmiddagen met bijpassende muziek houden.
Le Guess Who?, de zaterdag: intens Suuns spant de perfecte spanningsboog
A Winged Victory For The Sullen op Le Guess Who? 2011
Vanuit de kou die steeds doordringender wordt, zoeken we op deze derde avond van het Utrechtse Le Guess Who?-festival ons heil eerst in Tivoli Oudegracht om eerst de vrolijk exotische en opzwepende indiepop van Fool’s Gold mee te maken. Voor een nog relatief rustige zaal begint de band meteen met een fijn swingend optreden: iele afropop-gitaarloopjes, funky basloopjes, zoete zanglijnen, licht chaotische saxofoonsolo's en natuurlijk steady doch heerlijk swingende ritmes aangevuld met springerige percussie.
Een mix waarop het onmogelijk is niet op zijn minst mee te wiegen. De band wordt even wat tegengewerkt door falende techniek: de monitoren van de heren geven flinke kraken of zelfs helemaal geen geluid, hoewel daar in de zaal niets van te merken is. Gelukkig last de band zich daar tijdens de nummers niet door uit het veld slaan: 'Fuck it, let's just play. Worst things have happened to better people', is het eigen devies. Precies de woorden die je als publiek wil horen. Na een paar nummers is het gelukkig alsnog lekker druk.
Bill Callahan gekroond tot godfather van de Le Guess Who?-vrijdag
Bill Callahan op Le Guess Who? 2011
Jawel, op Le Guess Who? valt veel nieuw moois te ontdekken. Zeker onder de tientallen acts waar je tot dan toe nog niet eerder van had gehoord, zoals op de tweede festivalavond bijvoorbeeld Bass Drum Of Death of Anika, terwijl ook interessante nieuwe bands Holloys of I Break Horses zich komen bewijzen. Dan kan het een beetje tegennatuurlijk voelen om in plaats van te zappen een hele avond in Tivoli Oudegracht met de bekendere namen door te brengen. Maar hoe kun je de combinatie van iconen Pinback, Bill Callahan en Low op één avond weerstaan? Niet te doen, inderdaad.
Vlak voor aanvang van de tweede avond vergalt een seinstoring het begin van de festivaldag voor treinreizigers die nog in Utrecht zijn geraakt. Ook uw verslaggever van buiten Utrecht moet hierdoor – ondanks het geluk van een prachtig lift naar het stadje U. - de opening van Richard Buckner zo goed als missen, op anderhalf mooi klinkend liedje na. Buckner’s setting zet wel de toon voor deze avond: sobere settings en middelen inzetten in een poging maximaal ontroerend effect te bereiken.
Gross Magic is dé ontdekking van de eerste Le Guess Who?-avond
Stephen Malkmus op Le Guess Who? 2011
Nu is het bepaald niet zo dat we de afgelopen weken nu een tekort aan festivals en mooie optredens hebben gehad, maar toch: naar de vierdaagse van Le Guess Who? in Utrecht keken we de afgelopen tijd toch het meest uit. Wat wil je met een line-up die bestaat uit bijna altijd spannende namen, of ze nu al wat langer meegaan of nog volslagen onbekend zijn? Een blik op het blokkenschema leert dat je deze dagen in ieder zaal (oa. Tivoli Oudegracht en De Helling, Ekko, db’s, ACU) wel een goede avond zou kunnen hebben, als je niet te veel zou willen zappen. Als er zoveel te beleven is, dan weet je: dit is een geweldige line-up.
Een uitverkocht huis levert de donderdagavond van Le Guess Who? echter nog niet op, maar zoals het in Ekko en Tivoli Oudegracht in ieder geval ‘gezellig druk’ is, dat is ook heel wat waard.
Le Guess Who? Short Kicks: albumreviews van My Brightest Diamond, Richard Buckner, Nurses en A Winged Victory For The Sullen
My Brightest Diamond - All Things Will Unwind
Omdat het bespreken van de interessantste nieuwe platen van het moment niet altijd in 600 woorden of meer hoeft, brengen wij recensies in het kort; Short Kicks! U heeft immers ook niet de hele dag de tijd. En wij al helemaal niet. Deze week Le Guess Who? Short Kicks - zie ze maar als extra tips naast de al gegeven aanraders - met My Brightest Diamond, Richard Buckner, Nurses en A Winged Victory For The Sullen.
My Brightest Diamond – All Things Will Unwind
Een tour de force was het, My Brightest Diamond’s tweede album A Thousand Shark’s Teeth uit 2008, vol mysterie en wat zware, flink orkestrale nummers. Doorzetten werd beloond, maar een wat vermoeiender luisterervaring was het ook. Misschien vond My Brightest Diamond-brein Shara Worden dat zelf ook. Na een tournee met The Decemberists (ze deed mee op hun The Hazards of Love) besloot ze haar nieuwe liedjes met chamberpop-gezelschap yMusic op te nemen. Het eindresultaat is All Things Will Unwind, een veel intiemer en toegankelijker album dat klinkt alsof Worden en yMusic in je eigen huiskamer zitten.
Kicking the Habit tipt Le Guess Who?
Suuns live op Primavera Sound 2011.
Zelden keek uw redactie zo uit naar een festivalweekend als naar de vijfde editie van Le Guess Who?, vanaf deze donderdag tot en met zondag op acht locaties in Utrecht. Niet eerder was het programma zó in balans en komt de door programmeurs Johan Gijsen en Bob van Heur’s zo gewilde ‘som der delen’ zo sterk naar voren als tijdens deze editie.
Geen grotere (en ook fantastische acts) als Beach House en The Tallest Man On Earth die echter vooral dagjesmensen naar de grote zaal van Tivoli trekken, maar een zorgvuldig samengesteld programma met een bescheiden legende als Stephen Malkmus op een doodleuke donderdagavond, wiens nieuwe plaat Mirror Traffic, zomaar in de buurt komt van het niveau van zijn band Pavement. Of Panda Bear als zondagse afsluiter, met een zeldzame Nederlandse soloshow. Wat heet: zijn eerste solo-optreden ooit in het land. Daar heb je alvast twee harde tips, en hoe kan Kicking the Habit zijn eerste verjaardag (jawel!) nu beter beginnen dan met nog meer aanraders?
Opwarmen voor Le Guess Who?: luister naar een sessie van Richard Buckner
Foto: Dani Canto (CC)
Het Utrechtse Le Guess Who?-festival staat zoals bekend voor een groot deel in het teken van boeiende nieuwe bands, maar op vrijdagavond 25 november staat er een prachtig programma met oudere rotten op het programma in Tivoli Oudegracht, met naast Low, Bill Callahan én Pinback ook een optreden van Californische singer-songwriter Richard Buckner.
Om uiteenlopende redenen was hij de afgelopen vier, vijf jaar niet bepaald productief: in augustus verscheen zijn eerste album in vijf jaar tijd met de titel Our Blood. Voor Amerikaans radiostation KDHX speelde hij onlangs in zijn eentje een sessie met vier nummers van die plaat: Collusion, Confession, Thief en Traitor. Wees vrijdagavond op tijd: Richard Buckner speelt vrijdag reeds om 19.30 uur in Tivoli Oudegracht.
Opwarmen en afkoelen met Sleep ∞ Over en Pure X in EKKO
Sleep ∞ Over
Over een paar dagen is het zover: vanaf donderdag staan verschillende podia in Utrecht in het teken van het Le Guess Who?-festival, dat dit jaar de vijfde editie beleeft. Le Guess Who? begon als een festival geheel gericht op Canadese acts, maar de afgelopen jaren is het blikveld aanzienlijk verruimd, en staat de vierdaagse inmidddels in het teken van alles dat opkomt en interessant is uit indie-kringen.
Enkele namen die dit jaar op het programma staan: Shabazz Palaces, Zola Jesus, Panda Bear, Low, My Brightest Diamond, Suuns en John Maus. De organisatie nam vrijdagavond in de Utrechtse Ekko alvast een klein voorschot op wat komen gaat, met als warming up optredens van Sleep ∞ Over en Pure X: twee bevriende bands uit Austin, Texas, die dit jaar allebeide sterke debuutplaten uitbrachten.
Le Guess Who?-voorpret: Le MixTapes (III): Simon Angell
Foto: djenvert (CC)
En zo zijn we iets meer dan een week voor de aftrap van het festival aangekomen op dag drie van onze Le Guess Who?-voorpret middels de trits speciaal voor het festival én ons samengestelde mixtapes. De rij wordt gesloten door Simon Angell, onder andere bekend als gitaarvirtuoos van Patrick Watson, waarmee hij in 2009 nog Le Guess Who? mocht afsluiten. Maar ook vormt hij een van de kernen van Thus:Owls.
Simon daagt ons uit door met een ontregelende Amon Tobin-track af te trappen, om vervolgens onder meer de bonte stoet The Besnard Lakes, Wilco, The Budos Band, Dr. John, Mr. Bungle, werk van componisten Nico Muhly en Gustav Mahler (!) en als afsluiter Gillian Welch voorbij te laten komen. Vinden we dat mooi? En óf wij dat vinden! Check het zelf na de sprong.
Le Guess Who?-voorpret: Le MixTapes (II): Swearing At Motorists
Swearing At Motorists
Bijgekomen van de eerste mixtape van maandagmiddag als muzikale opwarmer voor het onvolprezen Le Guess Who?? Mooi, dan gaan we vandaag verder met deel twee (van drie). Wanneer je grootste hits Flying Pizza en Inadvertent Christmas Song zijn, zit je of in een slechte punkband of ben je een van de twee bandleden van het veelgeroemde Swearing At Motorists.
Dit indierockduo maakt al sinds begin jaren ‘90 steady sterke platen in de lijn van Guided by Voices, een wat rechtlijniger Pavement, wat Ween en een drupje Crooked Fingers. Vanaf 2006 was het even stil rond Dave Doughman en Joseph Siwinski, maar dit jaar verscheen de singlesverzamelaar Postcards From A Drinking Town. En ja, dan staan ze ook nog eens op Le Guess Who?. Speciaal voor ons maakten ze een mixtape met hun favoriete nummers, te beluisteren na de klik.
Le Guess Who?-voorpret: Le MixTapes (I): DJ Fitz
Artwork - Fitz LGW?-MixTape 2011
Het begint behoorlijk te kriebelen bij de Kicking the Habit-redactie, zo'n kleine twee weken voor de start van Le Guess Who?, dat van 24 tot en met 27 november plaatsvindt in de Utrechtse binnestad. Le Guess Who? is een festival dat puur om de muziek draait. Des te mooier dus om wat voorpret te hebben in de vorm van muziek en niet in woorden. De komende drie dagen geeft het festival via Kicking the Habit namelijk drie exclusieve mixtapes weg van artiesten die fan zijn van het festival.
Vandaag beginnen we met de mixtape van Fitz, grootheid op het gebied van psychedelica en onder meer bekend van zijn podcast DOODcast. Ga daar maar even goed voor zitten dus. Meer mixtapes de komende twee dagen en aanstaande vrijdag alvast in de stemming komen in EKKO met de Le Guess Who?-warm up-party met Pure X en Sleep ∞ Over.
Luister naar een spannende mixtape van Suuns ter ere van Le Guess who?
Na een druk jaar van zalen en festivals (tot Lowlands aan toe) veroveren met hun overweldigende mix van noiserock, postpunk, drones, elektronica en ijle pop, mogen de Canadezen van Suuns zich op zaterdag 26 november een van de hoofdacts op het Utrechtse Le Guess Who?-festival noemen, met een prominente plek in Tivoli Oudegracht.
Voor deze gelegenheid stelden de bandleden een mixtape van een uurtje samen voor de Engelse muziekwebsite The Quietus, waarin de nodige invloeden op het immer verslavende debuutalbum Zeroes QC terug te horen zijn. Al zou je dat wellicht niet zeggen met de stokoude opening met The Diamonds en Nancy Sinatra en Lee Hazlewood. Ook terug te horen: The War On Drugs, The Black Angels, Wire, Klaus Wonderlich, Plastikman, Paul Kalkbrenner en de samenwerking tussen Burial, Four Tet en Radiohead-zanger Thom Yorke. Luisteren kan hieronder.
Video: Pure X - Surface
Vreemde video's in elkaar draaien, laat dat maar aan de heren van Pure X over. Dat zagen we eerder al bij de video van Easy, en nu weer bij de video voor Surface. Maar de gedrogeerde, psychedelisch galmende muziek van de band leent zich dan ook wel uitstekend voor natuurlijk.
Producer Malcolm Elijah over de clip: "The party was steeped in decadence and the macabre, it was a human menagerie steeped in perverse and intoxicated desires." De beelden doen soms een beetje denken aan dat vreemde feestje in Eyes Wide Shut. De clip werd gemaakt ter viering van de Europese tournee die de band gaat doen (samen met Sleep ∞ Over), en doet daarmee gelukkig ook Nederland aan: op 18 november staan de bands in Ekko Utrecht, als pre-party voor Le Guess Who?, een dag later staan de bands in OCCII, Amsterdam.
Blokkenschema vierdaags Le Guess Who? online
Het weekend van 24 t/m 27 november is er een om naar uit te kijken, dan vindt op verschillende locaties in Utrecht namelijk weer het Le Guess Who? festival plaats. Op het programma van deze vijfde staan onder andere favorieten als Stephen Malkmus & The Jicks, Panda Bear, Suuns, Zola Jesus, Bill Callahan, Low, Shabazz Palaces, Still Corners en nog veel meer moois. Kicking the Habit is er uiteraard weer bij, dus verwacht hier tegen die tijd ook weer verschillende verslagen.
Ondertussen staan de tijdschema's van het festival ook online, met behulp van deze download kunnen de eerste planningen gemaakt worden. Eigenlijk is er elke dag geen ontkomen aan, met mooie headliners in Tivoli Oudegracht, en daarnaast, in de andere locaties (EKKO, dB's etc.) een hele rits spannende, opkomende bands. Heerlijke line-up.
Debuut Summer Camp op komst; luister twee nieuwe nummers
Op 31 oktober verschijnt het debuut Welcome To Condale van Summer Camp, het Londense jongen/meisje-duo dat in 2009 voor het eerst op de radar verscheen met de EP Young. Vrolijke popliedjes kregen we voorgeschoteld, onder andere ook op Eurosonic eerder dit jaar. Die lijn zet de band vooralsnog door op het debuut, met het mooie - jaren '80 aandoende - Better Off Without You en eerste single Down.
Wie dacht dat digitale releases geen mooie, speciale verpakkingen konden hebben, heeft het mis: bij het debuut maakte de band een heus digitaal magazine in begeleiding van de muziek. Zoals altijd in de visuele uitstraling van de band, staat die weer vol met mooie foto's uit vervlogen tijden in Amerika. Beluister de twee nummers hieronder (Down in iets mindere kwaliteit als radio-rip), en bekijk alvast het magazine terwijl je nog even wacht op de release van het album. Op 21 november staat de band in Paradiso, op 26 november op Le Guess Who?.
Le Guess Who? voegt drie nieuwe namen toe aan line-up
De laatste gaatjes in het ontzagwekkende programma van festival Le Guess Who? in Utrecht worden gevuld met nog drie nieuwe namen. Ten eerste is daar Bachelorette, het alter ego van de van oorsprong Nieuw-Zeelandse Annabel Alpers, New Yorkse jamband Endless Boogie (Stephen Malkmus is fan) en het Britse Mugstar, goed voor psychedelische krautrock. Een overzichtje van de complete line-up plus ticketinfo vind je hier.
Luister: nieuwe Forest Fire-single The News
Ten tijde van debuut Survival (2008) waren er in recensies vergelijkingen met Arcade Fire, Bon Iver en Fleet Foxes in overvloed. Forest Fire leek een gouden toekomst tegemoet te gaan, maar na de daaropvolgende tour werd het toch wat rustiger rondom de band. Blijkbaar heeft Forest Fire zich niet gek laten maken; de band nam de tijd om met nieuw materiaal te komen. Een voorproefje van het nieuwe album Staring At The X krijgen we nu voorgeschoteld in de vorm van eerste single The News.
Volgens de band zelf gaan de referenties voor het nieuwe materiaal verder terug: naar bands als Television, Pink Floyd en The Velvet Underground. Toch is The News, samen met b-kant To Be Honest, erg hedendaags qua geluid en doet bijvoorbeeld denken aan stadsgenoten The Walkmen.
Albumstream: Still Corners - Creatures Of An Hour
Waarschijnlijk is het beter om te wachten met het beluisteren van Creatures Of An Hour, het debuut van Still Corners, tot dat de avond is gevallen (wat gelukkig relatief vroeg is de laatste dagen). Omhuld door de donkerte komt de muziek van het Londense duo nog wel het beste tot zijn recht. Het zijn de spookachtige gitaar- en toetsenpartijen, aangevuld met minimale drums en iele vrouwenzang die het meest associaties aan de nacht oproepen.
Helemaal vreemd is dat overigens niet: Glen Hughes, ene helft van het duo, vindt zijn inspiratie in oude, mysterieuze thrillers en horrorfilms, en ontmoette medemuzikante Tessa Murray op een nacht toen zij 'door mist omhuld van een trein wegliep', zoals je onlangs al in de categorie Hear Hear! kon lezen. Associaties? Blonde Redhead, Beach House en Broadcast. Still Corners kun je op zaterdag 26 november op het Utrechtse Le Guess Who? Festival. Albumstream na de klik.
Stream: nieuwe Bambi/Red Song single van Suuns
Suuns @ Vera. Foto: Hanneke Goldsteen
Van alle nieuwe bands van grofweg het afgelopen jaar, zijn wij toch wel het meest verslingerd geraakt aan het Canadese Suuns, makers van ongrijpbaar debuut Zeroes QC, met een intrigerende mix van venijnige noisepop, claustrofobische rock, ijle zang, drones en dansbare elektrogrooves.
De band besluit het jaar met nog een tournee en een nieuwe 12"-single, waarop twee tracks in een kleine dertien minuten staan. Op Bambi en Red Song haalt de band niet zo hard uit als bij live-optredens of in sommige oudere nummers, maar wordt er zeker in Bambi een snijdend spannend sfeertje gecreëerd met onrustige beats, hoge galmzang waarmee zelden zo creepy een alfabet werd opgedreund en gitaarwerk dat in een ander liedje lijkt thuis te horen. Red Song is geschikt voor al uw donkere, minimale dansfeesten en gaat over.... de kleur rood. De nummers kwamen voort uit jams en komen volgens de band misschien nog wel in andere vormen terug op latere platen.
Le Guess Who?-affiche bijna compleet; nieuwe namen o.a. Marissa Nadler, Iceage en Summer Camp
Marissa Nadler
Met nu al een indrukwekkende line-up in kannen en kruiken, brengt Utrechts festival Le Guess Who? wederom een mooie rij namen naar buiten. Voorheen werden onder andere al Stephen Malkmus, Zola Jesus, Panda Bear en EMA aangekondigd. Woensdag toegevoegd: Marissa Nadler, Iceage, Netherfriends, Loops Haunt, Author (Jack Sparrow & Ruckspin), Swearing At Motorists, Summer Camp, Gary War, Snailhouse, Rocketnumbernine, Boemklatsch Equalizer, Siinai, Dead Neanderthals, Eagulls, Ryan Francesconi, The Cyborgs, DJ Quasimodo, DJ Fitz en 030303.
Ook zal Le Guess Who? net als vorig jaar een Hollandse Nieuwe-podium programmeren samen met Club 3VOOR12/Utrecht. Eerder deze week werd ook het Into The Great Wide Open-project Seeljocht aangekondigd.
Video: Zola Jesus - Vessel
Vessel, de eerste single van Zola Jesus (het project van de Russische Nika Danilova) en een van de hoogtepunten van haar nieuwe album Conatus, heeft er net een video bij die de sfeer van het nummer vastlegt in beeld: nachtelijke beelden, mystieke scènes en een groots einde zijn te zien in de video bij Vessel, allemaal prachtig geschoten.
Zola Jesus is later dit jaar te zien op Le Guess Who? Festival, en wel op zaterdag 26 november. Wie geen genoeg kan krijgen van haar album Conatus vindt hier nog een bonustrack, Days Grow Older.
Luister: Zola Jesus - Days Grow Older (non album track)
Deze week verschijnt Conatus, het derde album van Zola Jesus dat we eerder hier beschreven. Als echte liefhebber heb je de plaat natuurlijk al lang besteld, op cd of als mooie plak vinyl. Days Grow Older verschijnt echter eigenlijk alleen als bonustrack bij iTunes, maar is nu ook als stream op internet verschenen.
Het is een donker, beklemmend nummer waarop de Russische Nika Danilova doet denken aan Carla Bozulich van Evangelista. Misschien niet zo sterk als sommige andere songs op het album, maar nog steeds erg de moeite van het luisteren waard. Luister hieronder. Conatus is in zijn geheel te streamen op de luisterpaal bij 3voor12.
Le Guess Who?: EMA, My Brightest Diamond, Zola Jesus, Other Lives ea.
Zola Jesus
Met alle acts die festival Le Guess Who? tot nog toe presenteerde voor de komende editie, zouden we al willen dat we een apparaatje hadden waarmee we ons in vieren konden splitsen. Zo zouden we van donderdag 24 tot en met zondag 27 november tenminste niéts van waarde hoeven missen tijdens dit spannende festival in de Utrechtse binnenstad.
Maar helaas, professor Barrabas geeft niet thuis, dus dat wordt ongetwijfeld lastige keuzes maken, zeker nu boekers nog een nieuwe lading fraaie nieuwe namen presenteren waar we spontaan van gaan watertanden. Riemen vast: Other Lives, My Brightest Diamond, Fruit Bats, Zola Jesus, EMA, Free The Robots, Nurses, Forest Fire, I Break Horses, Anika, Part Chimp, Baconhead, Roll The Dice, Gross Magic, A Winged Victory For The Sullen (Dustin O'Halloran and Adam Bryanbaum Wiltzie), Art Melody en Stranded Horse.
Video: Stephen Malkmus and the Jicks - Tigers
Wat past er nu beter bij het onbezorgde Stephen Malkmus and the Jicks-liedje Tigers dan... een documentaire over 'de tijger in het wild?' Hoewel... deze video is toch wat anders dan je zou verwachten. In deze zin: flauw is zelden zo grappig. En verder zeggen we er niets over. Behalve dan dat Tigers het openingsliedje van Mirror Traffic is, het vijfde album onder Malkmus' eigen naam waarvan we niet genoeg kunnen benadrukken hoe goed 'ie is.
Luister: Zola Jesus - Seekir
Over een kleine maand, op 26 september, komt het nieuwe album van Zola Jesus uit. Conatus is de derde full-length (de verschillende EP's even daargelaten) van Nika Roza Danilova, de vrouw achter de donkere elektronische pop act Zola Jesus die de laatste jaren een flinke opmars heeft gemaakt, vooral vanaf de release van de uitstekende Stridulum EP vorig jaar.
Eerder werd al een eerste nummer van Conatus naar buiten gebracht, Vessel. Nu wordt daar een tweede nummer aan toegevoegd. Seekir is net als Vessel een wat upbeat nummer dat zelfverzekerd klinkt. Erg goed, maar eigenlijk nog niet eens een van de hoogtepunten van het album, dat zijn toch de iets meer introverte songs als Hikikomori of Ixode. Nu weer even wachten tot ze ons land aan doet.
Video: Sleep ∞ Over - Casual Diamond
Onlangs al getipt als Hear Hear!: de dreampop van drie dames uit Austin, Texas die zich Sleep ∞ Over noemen. Bij de eerste single Casual Diamond van het binnenkort te verschijnen debuut Forever kun je nu de dromerige en enigszins onheilspellende video bekijken. De beelden van de video passen zich mooi aan aan de sfeer van het nummer: van spookachtig in de donkere stukken naar disco-effecten in de vrolijkere gedeeltes. En net zoals de muziek bevatten de beelden weinig definitie en zijn behoorlijk lo-fi.
Forever verschijnt op 27 september bij Hippos in Tanks. de band doet samen met Pure X ons land aan voor twee optredens in november: de 18e staan ze in EKKO als opwarmer voor het Le Guess Who? festival, een dag later staan de bands in OCCII Amsterdam, gepresenteerd door Subbacultcha. (via)
Sleep ∞ Over - Casual Diamond (OFFICIAL VIDEO) from Christine Aprile on Vimeo.
Video: Stephen Malkmus And The Jicks doen "Senator" live bij Fallon
Toch jammer dat Stephen Malkmus het niet gewoon zingt op de Amerikaanse televisie. Dat had pas aandacht opgeleverd. Onlangs werd de tekst van het nummer Senator ("I know what the senator wants is a blowjob, what everyone wants is a blowjob") aangepast voor de Amerikaanse radio. Via een wedstrijd kon je meedoen om een vervanger te bedenken voor het woord blowjob. De uiteindelijke winnaar: 'corn dog'.
Ze zullen het bij Fallon vooraf wel hebben aangegeven, dat het woord 'blowjob' niet mocht vallen, maar een beetje band laat zich daar toch niet door tegenhouden? Ahwel, Malkmus zijn eigen alternatief is 'snow job' en een lekker liedje blijft het in ieder geval, hier met nog meer toegevoegde nonchalance (en ja, de hele plaat is goed). Bekijk het optreden bij Fallon van gisterenavond hieronder.
Le Guess Who? 2011: Suuns, Panda Bear, Pinback, Akron/Family ea.
Suuns @ Vera, Groningen. Foto: Hanneke Goldsteen
Alsof de eerste lijst met namen voor het aankomende Le Guess Who?-festival in Utrecht nog niet fraai genoeg was, presenteert de organisatie deze middag een nieuwe rij acts waar een beetje indieliefhebber spontaan van gaat glimmen. Gaan we: Suuns komt vast revanche nemen voor dat iets bedeesder Lowlands-optreden en in de categorie 'oude rotten' komt niemand minder dan Pinback de line-up versterken.
Ook geboekt: Animal Collective's Panda Bear (met zijn jongste solo-album Tomboy vers op zak) en Akron/Family, plus in de categorie nooit of nauwelijks van gehoord: Slugabed, Bo Ningen, Still Corners, Dan Haywood’s New Hawks, Holloys, Pursuit Grooves en Babe Rainbow. Het feit dat Le Guess Who? deze bands boekt, maakt ze al meer dan de moeite waard om te checken, dunkt ons.
Review: Stephen Malkmus and the Jicks - Mirror Traffic
Stephen Malkmus and the Jicks - Mirror Traffic
Een beetje Pavement-fan zou héél blij moeten worden bij het horen van Mirror Traffic, het vijfde album dat Pavement-frontman Stephen Malkmus onder zijn eigen naam maakte (en het vierde met The Jicks). Niet dat zijn vorige met The Jicks gemaakte platen Face The Truth en het grimmiger Real Emotional Trash rotzooi waren, maar Malkmus leek zijn focus geregeld kwijt, wat op beide platen nogal wat wijdlopige, jamsessie-achtige momenten opleverde, met als toppunt een Real Emotional Trash-titelnummer van dik tien minuten. Dat is op momenten zeker te waarderen, maar geduld is vereist.
Bij het horen van Mirror Traffic ben je spontaan geneigd te denken dat de onderhand 45-jarige Malkmus hernieuwde inspiratie heeft opgedaan door het maandenlang spelen van al die oude, niks minder dan geweldige Pavement-liedjes uit de jaren negentig, tijdens die net zo geslaagde als lucratieve reünietournee van vorig jaar. Maar toch kan dat niet: toen dat circus vertrok, was Mirror Traffic allang en breed opgenomen. De release werd echter een flinke tijd uitgesteld om de nieuwe plaat niet overschaduwd te laten worden door de Pavement-reünie. Nu die storm alweer een tijdje is gaan liggen, is er anderhalf jaar na de opnames alle ruimte om Mirror Traffic te overladen met de aandacht en lof die het verdient.
Video: Low – Especially Me
Het laatste album C’Mon van Low is alweer een tijdje uit, maar dat weerhoudt het slowcore trio er niet van een nieuwe video (na die bij dat prachtige liedje Try To Sleep) te maken. Deze keer is het voor Especially Me, een van de andere hoogtepunten van het album.
In de video, net als in het nummer zelf, heeft drumster Mimi Parker de hoofdrol. We zien beelden ge-fastforward van een rit door de metro van New York en van de stad zelf. Het levert een mooie tegenhanger op voor de slepende muziek van Low. Dit najaar is de band te zien op Le Guess Who? Festival.
Video: Fool's Gold - Wild Window
Met het alsnog invallen van een fijne nazomer komt deze nieuwe video van exotische Californische band Fool's Gold precies op tijd. In de clip bij de reeds gehoorde single Wild Window spelen de heren met vele kleuren licht en projecties op hun witte pakken, instrumenten en witte borden. Wat er net zo vrolijk uitziet als dit aanstekelijke liedje, dat ten opzichte van veel nummers op het debuut geen zes minuten meer hoeft te duren. Wild Window staat op de nieuwe plaat Leave No Trace, die om de een of andere geschifte reden in Nederland pas in de herfst uitkomt. Domme zet, nu moéten we wel weer pikken.
Luister naar het Into The Great Wide Open-project Seeljocht, met Nils Frahm, Greg Haines & Piiptsjilling
Het jaarlijkse 'artist in residence'-project van Vlielands festival Into The Great Wide Open doet dit keer meer een beroep op de zintuigen en verbeeldingskracht van publiek én deelnemers. Voor het project Seeljocht (Zeelicht) reisden gelijkgestemde muzikanten uit een eigentijds modern klassieke en experimentele hoek met een groep kunstenaars naar Vlieland om daar op zoek te gaan naar muziek en beelden die hun persoonlijke eilandsgevoel moeten vertalen.
In vorige jaren waren El Pino & The Volunteers en leden van LPG en Audiotransparent die zich door het waddeneiland lieten inspireren voor nieuwe muziek. Dit keer zijn dat onder meer pianist Nils Frahm, Peter Broderick en zijn zus Heather Broderick, Greg Haines, het Friese Piiptsjilling, Sytze Pruiksma en de kunstenaars van de 33 1/3 Group. In juni waren zij een week in het gebied Vliehors om muziek te creëren gevoed door wat hun vijf zintuigen oppikten. De drie muziekstukken die hieruit zijn gekomen, soundtracks van de Vlielandse natuur, gingen zondagavond in première op Kink FM's X-Rated en zijn nu ook online te beluisteren.
Hear Hear! Lowlands 2011 - Other Lives + luister album Tamer Animals
Het is naar verluidt slechts vijf minuten lopen van het dorpscentrum van Stillwater in Oklahoma naar het begin van ongerepte, voor het oog oneindig ver doorlopende vlaktes. Een landschap dat naar eigen zeggen een belangrijke inspiratie vormt voor de band Other Lives, afkomstig uit dat plaatsje Stillwater. Dat zou je je prima moeten kunnen voorstellen bij het beluisteren van Tamer Animals, het tweede album van de band dat in Europa op 29 augustus officieel uitkomt.
In 2004 begonnen de muzikanten samen te spelen als een experimenteel, instrumentaal gezelschap genaamd Kunek, dat in 2006 één titelloos album uitbracht. Vijf leden gingen niet lang hierna met een andere muzikale richting door als Other Lives. Na een nauwelijks opgevallen debuutalbum uit 2009 is nu de tijd rijp voor meer erkenning: in de VS speelde Other Lives al als voorprogramma van oa. The Decemberists, Bon iver en The National.
Video: Marissa Nadler - Alabaster Queen
Al eerder aanbevolen hier op Kicking the Habit: de mooie dreampop/folk van Marissa Nadler. De twee nummers die we voor verschijning van haar nieuwe, zelfgetitelde plaat hoorden; Baby, I Will Leave You In The Morning en The Sun Always Reminds Me Of You maakten al erg nieuwsgierig naar het album. Inmiddels is de plaat verschenen en heeft ons flink weten te overtuigen, des te meer omdat Marissa Nadler ervoor koos het grotendeels zelf te doen, zowel de opnames als het uitbrengen van het album.
Nu is er ook een nieuwe video voor het nummer Alabaster Queen, met de haast fluisterende zang die zo kenmerkend is voor haar muziek. Visueel vertolkt met haast sprookjesachtige beelden. Tip: haar nieuwe cd is voor nog geen 10 euro te krijgen op haar site.
Le Guess Who? presenteert eerste namen: Stephen Malkmus, Low, The Besnard Lakes, Bill Callahan ea.
Stephen Malkmus and the Jicks.
Na slechts enkele jaren mag het Utrechtse Le Guess Who?-festival zich dankzij een flinke groeispurt in 2009 en 2010 tot een van de belangrijkste (stads)festivals van het land rekenen, inclusief sterk vooruitziende blik als het om spannende nieuwe bands gaat. Iedereen met een gezond vertrouwen in de programmeurs van Le Guess Who? kon de afgelopen weken al een voordelig passepartout kopen tot het moment dat een flink deel van de line-up voor de komende editie bekend wordt gemaakt.
Guess what; dat moment is nú. Houdt u vast, van donderdag 24 tot en met zondag 27 november in diverse Utrechtse zalen te zien: Stephen Malkmus & The Jicks (nieuw album onderweg), Low (prachtige plaat onlangs uit), The Besnard Lakes, Okkervil River, Bill Callahan, John Maus, Shabazz Palaces, Givers, Fool's Gold, Zomby, Pink Mountaintops...
Hear Hear! - Sleep ∞ Over
Hoewel misschien meer 'dream' dan 'pop', is dreampop wat mij betreft toch echt de beste bewoording voor de muziek van Sleep ∞ Over. En ja, dat rare tekentje (het oneindigheidsteken) hoort echt tussen die bandnaam. De band ontstond pas begin vorig jaar, maar heeft toch al flinke naam en aandacht weten op te bouwen in de blogsfeer met de eerste paar nummers en releases, bestaande uit een dromerige mix van indie, psychedelica en lo-fi.
Het drietal dames komt uit Austin, Texas en is goed bevriend met het eerder in de Hear Hear!-categorie uitgelichte Pure X. Net als die band is het beeld rondom Sleep ∞ Over enigszins mysterieus en wordt de muziek gedrenkt in echo's en galmen, wat bijdraagt aan het dromerige en psychedelische geluid van de band. Waar je naast Pure X nog meer aan kunt denken? Beach House, Cults en het hier onlangs eveneens beschreven Grouper.
Video: Pure X - Easy
Onlangs sterk aanbevolen in onze Hear Hear!-rubriek: de psychedelische, dik in de galm gedrenkte lo-fi rock van Pure X uit Austin, Texas. Bij een van de melodieuzere, net wat snellere liedjes van debuutplaat Pleasure is een mysterieuze video geschoten. In de clip voor Easy gaan héél psychedelisch rondzwemmende visjes en een vleugje SM wel heel makkelijk samen. Dit alles gefilmd in een bloedrood schijnsel. Beeld en muziek passen hierdoor wonderlijk goed bij elkaar. (via)
Luister: Fool’s Gold – Wild Window
Afgelopen weekend stonden ze nog op Pitch, de heren van het uit Los Angeles afkomstige Fool's Gold. Wie daar nog even van wil nagenieten (of gewoon benieuwd is naar nieuwe muziek van de band) kan nu de nieuwe single Wild Window luisteren. De Afrikaanse invloeden, die in voorgaande nummers vooral in percussie te horen waren, zijn voor een groot deel verdwenen. Maar dat weerhoudt de band er niet van om weer een zomers en opgewekt nummer te maken zoals we van Fool's Gold gewend zijn. Wild Window verschijnt op het nieuwe album Leave No Trace, dat op 16 augustus uitkomt.
Hear Hear! - Pure X
Een paar weken geleden waren ze nog Pure Ecstasy, maar blijkbaar was die naam toch niet het meest makkelijk in gebruik. Vanaf nu is het dus gewoon Pure X. Het trio uit Austin, Texas maakt lome lo-fi, psychedelisch en gedrogeerd, ondergedompeld in reverb en echo. Zanger/gitarist Nate Grace richtte de band op in 2009, samen met bassist Jesse Jenkins en drummer Austin Youngblood. Rond die tijd deed Nate data entry voor een reisbureau in Austin. Niet al te spannend, vond de muzikant zelf ook. Hij besloot dus gewoon te stoppen om een album te maken. Zo geschiedde.
Nate en Jesse wonen in hetzelfde huis als Stefanie Franciotti van Sleep ∞ Over, een van de vele andere voorvechters van lo-fi. In het huis werden de nummer voor Pleasure schreven, het debuut dat net is verschenen via Acéphale. Luisteren naar Pure X is als dagdromen: door dikke lagen echo sijpelen langzaam vredige melodieën en rustige zang je oren binnen. Niet dat we hier te maken hebben met een New Age act overigens, verre van dat. Pure X is de schakel tussen Neil Young en How to Dress Well. Wij wisten ook niet dat het mogelijk was. Of een laidback versie van Tame Impala. “De soundtrack voor een avond op het strand”, zo werd het geluid van de band eerder ook omschreven.
Video: John Maus - Head for the Country
Een heerlijke plaat heeft ie gemaakt, die John Maus. Voorheen was hij toetsenist bij Ariel Pink's Haunted Graffiti en Panda Bear, tegenwoordig brengt hij zelf platen uit. We Must Become the Pitiless Censors of Ourselves is zijn derde en is een plaat die vol staat met jaren '80 synths en drumcomputers. Liefhebbers van Ariel Pink's laatste kunnen hun hart ermee op. Misschien iets minder divers dan Before Today, maar wel met dezelfde productie en hetzelfde nostalgische geluid. En elf ijzersterke liedjes, waarvan Head for the Country er een is.
Video: Panda Bear - Surfer's Hymn
Geen officiële video van Panda Bear, maar desondanks erg de moeite waard. Stiekem zelfs een stuk mooier dan de video die Noah Lennox zelf maakte voor Alsatian Darn. Daarom deze video door ene M ss ng P eces met surfende skeletten op een begraafplaats gewoon op Kicking the Habit. Surfer's Hymn is wat mij betreft een van de mooiste liedjes van zijn laatste plaat Tomboy en zal ook de liefhebbers van zijn vorige plaat Person Pitch erg aanspreken.
Luister: Stephen Malkmus and the Jicks - Senator
"I know what the senator wants, what the senator wants... is a blowjob." Was getekend (Pavement-frontman) Stephen Malkmus in zijn nieuwste nummer Senator, afkomstig van zijn binnenkort te verschijnen album Mirror Traffic (die dan weer geproduceerd is door Beck). Mirror Traffic is de opvolger van Real Emotional Trash (uit 2008) en komt op 22 augustus uit via Domino Records. Het is alweer het 5e album van Malkmus samen met zijn Jicks (Mike Clark, Joanna Bolme en Jakes Morris).
Senator is onmiskenbaar Malkmus en dus goed. Soms moet je het niet moeilijker maken dan het is en dat is vaak wel aan Stephen toevertrouwd. Zo ook bij deze heerlijke slacker, ook te downloaden via de volgende link. Na de ongetwijfeld lucratieve, in onze ogen geslaagde, reünie-toer van Pavement dus weer tijd voor Malkmus' eigen werk. Kom maar door.
Stephen Malkmus & The Jicks - Senator by DominoRecordCo
Low laat Catharinakerk volstromen
[[image file="2011-05/low-1---klein.jpg" alt="Low in de Catharinakerk (foto: Jan Mulders)" title="Low in de Catharinakerk (foto: Jan Mulders)" align="left" ]]
Twee jaar geleden stonden ze al in dezelfde kerk, als onderdeel van het Heartland Festival. Toen was het een productie in samenwerking met de Amerikaanse componist David Dramm, die zorgde voor verdere muzikale invulling met een vijfkoppig koor, percussionisten en een organist. Het resulteerde in uitzinnige reacties en een EP met prachtige opnames die al snel rondgingen op internet. Die EP is overigens nog steeds hier te downloaden in ruil voor je e-mailadres.
Gang Gang Dance geeft Melkweg kijkje in vlakke droomwereld
Archieffoto: Dani Canto (CC)
Op het Amsterdamse Indiestad is veel te zien en niemand kan zich in tweeën splitsen. Dus nam Marco Mühring voor Kicking the Habit een kijkje bij het optreden van Gang Gang Dance in de Melkweg.
Het was donderdagavond dag twee van Indiestad. In Paradiso spelen Miami Horror en Azari and III, terwijl in Bitterzoet Esben And The Witch te zien is. Maar de verwachtingen zijn dat het toch echt in de Melkweg gaat gebeuren. Gang Gang Dance, het ongrijpbare, experimentele collectief uit New York zal moet het hier vandaag gaan doen. Na jarenlang het best bewaarde geheim van de underground geweest te zijn, zette de band zichzelf in 2008 op de kaart met het sterke Saint Dymphna. De kleine zaal van Paradiso verkocht uit (waarna overigens de volgende morgen bij een brandje de apparatuur in vlammen opging) en de band belandde zelfs op Lowlands.
Video: Panda Bear - Alsatian Darn
Eerder deze week nog aan het werk gezien met de rest van het dierencollectief, in deze video doet Panda Bear het weer solo. Afkomstig van zijn laatste plaat Tomboy, die nog altijd terug te vinden is in onze Triple AAA-list. "Tomboy biedt de perfecte balans tussen niet te moeilijk avontuur, gelukzalige pop en een alternatief geluid voor de zomer", aldus Joris daarover. Geldt eigenlijk ook precies voor deze single, Alsatian Darn.
Luister/download: Marissa Nadler - The Sun Always Reminds Me Of You
Hadden we een week geleden nog de eerste clip van het zelfgetitelde nieuwe album van Marissa Nadler, vandaag brengt ze weer een nieuw nummer naar buiten. Zoals de titel al doet vermoeden, is The Sun Always Reminds Me Of You wat minder donker dan Baby I’ll Leave You In The Morning. Wat, uhm, zonniger dus. Het album Marissa Nadler verschijnt 14 juni. Wij kunnen alvast verklappen dat er twee erg fijne nummers op staan...
Marissa Nadler - The Sun Always Reminds Me Of You by One Thirty BPM
Hear Hear! - Shabazz Palaces
Terwijl iedereen druk bezig is met hiphopcollectief OFWGKTA en het album van Tyler, the Creator is er natuurlijk veel meer op hiphopgebied dat (misschien nog wel meer) de aandacht verdient. We hebben het over Shabazz Palaces, een enigszins mysterieus ‘avant-rap-project’ uit Seattle. Wie er precies bij betrokken is, maken ze liever niet bekend. Hoewel te midden van de groep zich ene Palaceer Lazaro lijkt op te houden, een neef van de welbekende Gonjasufi. Helemaal uit het niets komen ze dus niet.
Vorig jaar tekenden ze bij Sub Pop, dat onlangs ook chillwave-alumni Washed Out en Memoryhouse in haar stal opnam. Mooi om te zien dat het label verder kijkt dan de neus lang is. Shabazz Palaces bracht er afgelopen jaar twee mini-albums uit en nu verschijnt er in juni de eerste full length Black Up. Met 10 nummers en 35 minuten nog steeds erg compact, zeker voor hiphopbegrippen, maar wel met meer overtuiging dan de twee voorgangers.
Foto's: Suuns in Vera (11 mei)
Foto's: Hanneke Goldsteen
De Canadezen van Suuns maken veel liever venijnige, luidruchtige drone-, noise- en elekrorock dan dat ze duidelijk worden gefotografeerd, door Hanneke Goldsteen bijvoorbeeld. Op het podium blijft het duister bij de band - wellicht om te verhullen dat het ook maar gewone jongens zijn :-) - , terwijl het werk van nog altijd loeispannende plaat Zeroes QC op onverbiddelijk volume wordt gespeeld. Zeer effectief, dat wel. Ook in februari zagen we al hoe goed en gemeen Suuns live is, maar daar heeft men in Groningen blijkbaar niet goed naar geluisterd: zo vol was Vera afgelopen week niet voor Suuns. Op herhaling: dinsdag 17 mei in Paradiso te Amsterdam, ná het concert van Animal Collective... Avonturiers missen die avond niet.
Video: Marissa Nadler - Baby, I Will Leave You In The Morning
Amerikaanse dream-pop singer/songwriter Marissa Nadler staat in de startblokken om haar vijfde album uit te brengen. De opvolger van het zeer goed ontvangen Little Hells kunnen we op 14 juni verwachten en heet... Marissa Nadler. Het album wordt door haarzelf uitgebracht. Het geld daarvoor sprokkelde ze bij elkaar door eerder een cover-cd te verkopen en een Kickstarter-project te beginnne. Een aardig staaltje Do It Yourself dus, en daar is helemaal niets mis mee. Integendeel.
Nu is daar de video van het prachtige Baby, I Will Leave You In The Morning. Een nummer dat op het eerste gehoor vrij romantisch klinkt, maar zoals de titel al doet vermoeden, bedriegt die schijn. Invloeden van Nick Drake en Joanna Newsom zijn terug te horen. Laat dat album maar komen. En in het kader van DIY: die video is natuurlijk ook door haarzelf geproduceerd:
Review: Panda Bear - Tomboy
Panda Bear - Tomboy
Met Animal Collective de afgelopen tijd in relatieve, doch binnenkort eindigende ruste (nieuwe tournee dit voorjaar, nieuwe plaat in de maak), had kernlid Noah 'Panda Bear' Lennox het afgelopen jaar alle tijd om in een nieuwe soloplaat in elkaar te sleutelen. Met Person Pitch bewees hij vier jaar geleden ook zonder zijn Animal Collective-collegae bijzonder avontuurlijke, maar bovenal zeer mooie muziek te kunnen maken. Die plaat bevatte experimentele, maar altijd melodieuze nummers, met nog altijd aan de Beach Boys schatplichtige zang en harmonieën en volop vreemde vondsten die de oren doen spitsen.
Die ingrediënten zijn er op zijn nieuwe soloplaat Tomboy nog steeds, met het verschil dat Panda Bear enigszins de lijn van zijn band heeft gevolgd, in de zin dat Tomboy dankzij veel mooie, helder klinkende melodieën een stuk toegankelijker is uitgepakt. Lennox zoekt dit keer weliswaar minder de grenzen van het experiment op – zoals Animal Collective op Merriweather Post Pavillion ook meer op zoek ging naar het liedje –, maar daar krijg je een heleboel schoonheid met een vreemd-dromerig randje voor terug.
Review: Low - C'Mon
Low - C'Mon
Het was vier jaar geleden toch even schrikken, van het toen nieuwe album van ‘slowcore’-trio Low genaamd Drums and Guns. Het trio rond echtpaar Alan Sparhawk (zang/gitaar) en Mimi Parker (drums/zang) dook volop in de grillige, elektronischer geluidsexperimenten, maar een boos klinkende band – onder meer vanwege Amerikaanse oorlogen in Afghanistan en Irak – vergat daarbij op slag te ontroeren met écht mooie, vertrouwd emotioneel geladen liedjes, enkele geslaagder uitzonderingen daargelaten. Dat lukte op het toch hardere, bijna smerig rockende The Great Destroyer, de vorige zoektocht naar een mogelijk andere identiteit, nog wel volop. En in de jaren na Drums and Guns was het helaas verontrustend stil rond de band: was dat het einde van Low?
Daar kunnen we gelukkig een volmondig ‘neen!’ op antwoorden, nu Low ronduit majestueus terugkeert met nieuw, negende album C’Mon, wederom uit op Sub Pop. De geluidsexperimenten laten Sparhawk en Parker hier varen; bij het maken van de plaat in een tot studio verbouwde kerk in thuisstaat Minnesota - waar ook Trust uit 2002 werd gemaakt - moest het duidelijk weer draaien om de doeltreffende warme songs met hoge emotionele pieken. Dit terwijl het koppel - bijgestaan door nieuwe bassist Steve Carrington - hoorbaar in een opvallend positieve bui is.
Video: Low - Try to Sleep
Low klinkt op hun nieuwe plaat C'Mon meeslepender dan ooit, waarover later meer. Deze video voor Try To Sleep is eenvoudig, maar prachtig: het duistere van Low, gecombineerd met dat klassieke Amerikaanse filmsfeertje. Maar wie is die hoofdrolspeler ook alweer? Inderdaad, John Stamos (Jesse in comedy Full House). Die verwacht je niet zonder lachband.
Het einde is overigens erg mooi, dus blijf vooral kijken. Maar dat deed je al, want een liedje van Low wegklikken, dat doe je niet.
(tnx @stereo)
Video: Gang Gang Dance - Mind Killa
Een tweede signaal dat erop wijst dat het nieuwe Gang Gang Dance-album Eye Contact wel eens dik overdonderend kan uitpakken: de even weirde als zwaar dansbare single Mind Killa, een track die nogal naar M.I.A. neigt en het tweede voorproefje van Eye Contact, na het elf minuten durende openingsnummer Glass Jarr. En alsof de muziek nog niet genoeg effect heeft, is daar de video annex ingenieuze, hypnotiserende lichtshow van kunstenares Shoji Goto. Beelden en kleuren die niet meedeinen op het ritme, maar wel op klanken en zang. Hiermee heeft u gegarandeerd geen pillen meer nodig. Gang Gang Dance live zien? De band staat op donderdag 19 mei in de Amsterdamse Melkweg.
Okkervil River terug met I Am Very Far: download alvast Wake And Be Fine
Opmerkelijk: enkele jaren terug verliet Jonathan Meiburg indierockband Okkervil River om voortaan fulltime de dramatischer paden van zijn Shearwater te bewandelen. En nu is Okkervil River onder leiding van zanger/gitarist Will Sheff zelf terug met ee nieuw liedje dat zich qua intens drama prima kan meten met het steviger Shearwater-werk. Het wat verbeten walsje Wake And Be Fine komt op nieuw album I Am Very Far te staan, uit op 9 mei.
Nog geen twee weken later komt Okkervil River optreden tijdens Indiestad in Amsterdaml. De band speelt op zondag 22 mei in Paradiso, als onderdeel van de Indievloot-dag.
Hoor: Gang Gang Dance - Glass Jarr
De New Yorkse psychedelische elektronicaband met volop uitheemse invloeden Gang Gang Dance wil de luisteraar op nieuw, vijfde album Eye Contact stevig uitdagen. Met een maar liefst elf minuten durend openingsepos genaamd Glass Jarr, om precies te zijn. Aan de andere kant is de verrassing er zo al een beetje af, door deze elf minuten vrij ver voor de albumrelease op 9 mei alvast te streamen.
Deze behoorlijk overdonderende, maar bovenal mooie track beschrijven valt vanwege de grote rijkdom in het geluid niet mee. Hou het er daarom op dat Gang Gang Dance alle tijd neemt om verleidelijk met diverse weirde geluiden op te bouwen, totdat de muziek pas halverwege ontaardt in een zwoele elektrotrack met breakbeats en de wat Arabisch aandoende zang van frontvrouw Lizzi Bougatsos. Samengevat in één woord: wow. Luister via een widget (via) na de klik.
Gang Gang Dance keert terug met vijfde album Eye Contact
Gang Gang Dance zat tot drie jaar terug nog wanhopig te wachten op meer erkenning buiten de stadsgrenzen van New York. Het was echter niet eerder dan met het uitdagende doch behoorlijk poppy vierde album Saint Dymphna dat de experimentele elektropopband meer bekendheid verwierf, niet in het minst dankzij de opvallende zangeres Lizzi Bougatsos, wiens stem soms aan Kate Bush doet denken. En dit dan doorspekt met invloeden uit zowel Afrikaanse muziek als uit het Midden-Oosten. In Nederland was er onder meer een optreden op Lowlands 2009.
Dankzij het succes is Gang Gang Dance verhuisd van het Brooklyner label The Social Registry naar het grotere label 4AD. Hier verschijnt op 9 mei het nieuwe album Eye Contact, zo'n drie jaar na Saint Dymphna.
Video: Suuns - Pie IX
Februari is de maand van fabrIQ, het festival voor 'intrusive quality'. Een wat vage term voor: goeie muziek voor goed volk in de Brabantse hoofdstad Den Bosch. Bij voorbaat het optreden waar wij van Kicking the Habit het meest naar uitkijken: de klinische rock van Suuns. Debuutplaat Zeroes QC blijft een angstaanjagend sterke cocktail van pop, noise, elektronica, krautrock-grooves en drones. Smullen.
fabrIQ vindt plaats op zondag 27 februari, twee dagen eerder is Suuns te zien in Amsterdam, op vrijdag 25 februari in Occii. Mooi voorproefje voor die shows is de video bij Pie IX. Donker, naakt, koud en met gevaar voor een epileptische aanval. Hopelijk live net zo spannend en opwindend.
Suuns - Zeroes QC
Suuns - Zeroes QC
Het gonst al een tijdje rond Suuns. Niet voor niks want hun slimme mix van dansbare dissonante rock klinkt in al zijn eigenheid heel herkenbaar. Eerder brachten ze Zeroes EP uit waar ik bijvoorbeeld Radiohead, Holy Fuck en Clinic terug hoor en ik moet bovendien aan Flipper denken. Dat is een compliment want zoals gezegd: Suuns heeft een compleet eigen geluid. Zeroes QC is een briljante plaat. Opgenomen door Jace Lasek van de Besnard Lakes.