Kicking the Habit

Kijk zelf: heeft At The Drive-In het nog in zich?

Niet alleen wij, ook Dyon Schlebos volgt de reünie van At The Drive-In op de voet. Is hij overtuigd van de Coachella-set van afgelopen weekend? Zie de video ook zelf en oordeel mee...

Begin dit jaar kondigde het grote Coachella-festival in Indio, Californië twee opvallende reünie-acts aan: Refused en At The Drive-In. Twee bands die meer dan een decennium geleden hun sporen ruimschoots verdienen in de (post)hardcore scene en allebei stopten op het hoogtepunt van hun carrière. Op de eerste festivaldag was het de beurt aan Refused, dat liet zien dat het neerzetten van een ontzettend strakke set nog niet verleerd te hebben. Hoe zou At The Drive-In het er vanaf brengen?

Spin the black circle; het is bijna Record Store Day

Spin, spin, spin the black circle! Of een rode, blauwe (Beach House!), pimpelpaarse... Dat kan allemaal als je komende zaterdag 21 april je dichtstbijzijnde platenzaak opzoekt voor Record Store Day. De dag waarop muziek op vinyl wordt gevierd, met allerlei speciale single- en albumreleases aleen voor onder de naald, plus tal van optredens in zo'n beetje iedere muziekwinkel. 

Voor sommige releases zul je op tijd moeten zijn, wil je een exemplaar bemachtigen. Dan denken we aan de LP van 2 Many DJ's-doorbraak-mixplaat As Heard On Radio Soulwax, de Animal Collective-release Transverse Temporal Gyros (soundscapes zoals live gespeeld in het New Yorkse Guggenheim in 2010) of enkele zeldzame singletjes van oa. The Ramones en The Velvet Underground.

Stem mee op de Indie Top 100 aller tijden

Ze vlogen ons op Twitter de afgelopen week al om de oren: playlists met 'de beste indieliedjes allertijden' samengesteld door vooraanstaande Nederlandse muziekscribenten, onder wie een playlist van ondergetekende. Niet te doen natuurlijk, zo'n lijst volledig en helemaal klóppend samenstellen. Daarom vliegt de mijne ook gezellig meerdere kanten op, van hits tot grondleggers. In totaal veertien man (geen vrouwen te bekennen) een dappere poging.

Dit alles in het kader van een samenwerking tussen Paradiso en muziekblad Oor voor festival Indiestad. Want een festival met deze naam en toch zoveel verschillende soorten muziek roept toch de onvermijdelijke vraag op: wát is ‘indie’ nu eigenlijk? Een leuke, amper te beantwoorden vraag waar ook Kicking the Habit het liefst zo vrij en volkomen gevoelsmatig mee omgaat. Want dat werkt het allerbeste.

Interview: The Twilight Sad is nooit the next big thing geweest

Uiteraard allang genoteerd in uw agenda: de optredens die Schotse band The Twilight Sad op 11 en 12 april geeft in Rotown te Rotterdam en de Utrechtse EKKO. Dankzij sterke derde plaat No One Will Ever Know van begin dit jaar, zetten we daar in samenwerking met de zalen graag het predikaat Kicking the Habit <3... boven.

Om te peilen wat we op dit moment van The Twilight Sad als liveband mogen verwachten, bellen we even met frontman James Graham, de man wiens zang met onvervalst Schots accent de intense, mooi sombere muziek van The Twilight Sad extra glans geeft. Goeie herinneringen zijn er nog aan een vorig verblijf in Groningen, voor een optreden in Vera. “Op onze vrije dag zijn we volgens mij nog uit een paar kroegen gezet. Waarom? Vast omdat we ‘drunk and Scottish’ waren... Neerslachtige muziek of niet; met The Twilight Sad gaat het momenteel prima, dank u. James Graham is even thuis – ‘rrrrecharging the batterrrries’, zo zegt hij met die rollende ‘r’ – na een stevige tour van een maand door de VS, die werd afgesloten op de heksenketel South By Southwest in Austin, Texas.

Absurd en onnavolgbaar: Jasper Willems over zijn favoriet The Flaming Lips

Jasper Willems (File Under) schreef een uitgebreid artikel over de onnavolgbare freakrockers The Flaming Lips. Een persoonlijk stuk over waarom de band zijn favoriet is, zelfs zijn leven veranderde. Wayne Coyne, Steven Drozd en Michael Ivins bevechten iedere vorm van logica; vanaf de rammelende herrie van de beginjaren via meesterwerk The Soft Bulletin tot aan de laatste releases en alle bevreemdende andere uitingen (een nummer van 24 uur, uitgegeven in een échte menselijke schedel, anyone?). Je begrijpt: dat verdient absoluut de aandacht op Kicking the Habit. 

Het begon allemaal in 1983, mijn geboortejaar. De 22-jarige Wayne Coyne, een jongen uit de buitenwijken van Oklahoma City, jatte een paar instrumenten uit een kerkpad. Samen met jongere broer Mark en klasgenoot Michael Ivins begonnen ze een gitaarbandje genaamd The Flaming Lips. Mark was de quarterback van de school: gespierd, knap plus een flinke dosis bravoure, terwijl Michael compleet het tegenovergestelde was: een lange, tengere stoïcijnse punker, het buitenbeetje van de school met het vreemde kapsel en de pikdonkere zonnebril. Middenin stond Wayne, de ultra-creatieve, onvermoeibare zonderling die werkte in de keuken van de plaatselijke Long John Silvers-restaurant.

Programmeur Johan Gijsen over zijn band met Wilco

Johan Gijsen is niet alleen programmeur bij Tivoli en de festivals Le Guess Who? en Into The Great Wide Open. Hij is ook een van 's lands grootste Wilco-fans. In het kader van de twee optredens van de band in Nederland (zondag in Utrecht, maandag in Tilburg) vertelt hij op Kicking the Habit over zijn band met Wilco.

Ieder jaar keek ik er weer naar uit: de top 20 jaarlijst van de vaste bezoekers van m’n stamkroeg TomTom in Heythuysen. Het was 1995 en ik was 20. Zo rond Kerstmis plakte eigenaar Frits Vissers de twintig ‘beste albums’ op de WC-deur. De barkruk die ik me wekelijks toe-eigende stond precies tussen de DJ-hoek en de toiletingang, beiden letterlijk binnen handbereik en recht onder een box.

Maak je klaar voor Record Store Day: welk vinyl wil jij? + voorproefjes te horen

Hij komt er weer aan, de dag dat de ware muziekliefhebber de 'kunst van muziek, de schoonheid van vinyl en de charme van de platenzaak' viert: Record Store Day, drie jaar geleden voor de eerste keer gehouden in de VS, dit keer komende zaterdag 16 april.

Een dag waarop een beetje muziekspeciaalzaak meerdere optredens zal huisvesten, maar vooral de dag waarop je aan tientallen, behoorlijk exclusieve vinylreleases van onbekende tot wereldberoemde artiesten kunt komen. Als je er tenminste een beetje je best voor doet. Dit alles uiteraard met de bedoeling dat gevoel weer teweeg te brengen dat hoort bij het gaan naar een platenzaak voor een spannende, nieuwe release, in plaats van met enkele muisklikken nieuwe muziek binnen te halen op je computer.

Foto's: Radiohead-krant The Universal Sigh voor het grijpen, Thom Yorke deelt uit

Jawel, hij is er en wordt sinds maandagmorgen op verschillende plekken ter wereld verspreid: het (voorlopig?) eerste nummer van Radiohead's eigen krant The Universal Sigh, ter opluistering van de fysieke release van achtste Radiohead-album The King of Limbs. Fans zochten tegen het middaguur de Amsterdamse platenzaak Concerto aan de Utrechtsestraat op om hun gratis exemplaar af te halen - er was een bescheiden rij -, terwijl de krant zelf al als pdf'je online verscheen, met onder meer artikelen, poëzie en foto's.

Bij de Rough Trade Shop in Londen ging het er zo te zien wat hectischer aan toe. Bovendien begon Radiohead-zanger Thom Yorke daar in hoogst eigen persoon een nieuwe carrière als krantenjongen: hij deelde zelf de krant uit. Foto's en beeld vanuit Amsterdam en Londen hieronder, de komende dagen zal er steeds het nodige veranderen op de krantenwebsite van The Universal Sigh.

Romke Kleefstra (Piiptsjilling) over Mort Aux Vaches, een plaat van Peter Broderick en Machinefabriek met Nils Frahm, Kleefstra - Bakker - Kleefstra

Romke (links) en Jan Kleefstra

Onlangs verscheen bij het roemruchte Staalplaat label een nieuwe release in de bijzondere Mort Aux Vaches serie. Op deze cd staan drie VPRO Dwars-sessies van Peter Broderick en Machinefabriek met het collectief Kleefstra|Bakker| Kleefstra en Nils Frahm. Dit zijn allen muzikanten wiens naam je steeds vaker tegenkomt in Nederlandse zalen en die een steeds groter publiek voor zich lijken te winnen. Kicking the Habit vroeg Romke Kleefstra hoe deze samenwerking tot stand kwam.

Interview: Trail of Dead-frontman Conrad Keeley over de mythe van de held en Chinese filosofieën

Conrad Keeley. Foto: Bill Shouldis (CC)

Voor larger then life Texaanse rockband met een van de meest onmogelijke namen uit de popgeschiedenis ...And You Will Know Us By The Trail Of Dead, is elk volgend album weer een nieuwe poging om de eigen grenzen te verleggen. Op het gebied van grootsheid en bombast, en op compositorisch en conceptueel vlak. Dus is het nieuwe, zevende studio-album Tao Of The Dead een concept-album in twee delen geworden, over de mythische zoektocht van een held zijn ontwikkeling, gevoed door ideeën uit de Chinese filosofie van het Taoïsme. Wees gerust: ook zonder kennis van deze achtergronden valt er weer meer dan genoeg te genieten op Tao Of The Dead, maar voor frontman Conrad Keeley is het essentieel. “Ik ben er zelfs door naar Chinese klassieke muziek gaan luisteren en heb geprobeerd iets ervan in onze muziek te stoppen.”