Kicking the Habit

Concerttips voor Week 20 [14 t/m 20 mei]

De naam van onze hoofdstad is vanaf deze week tot en met woensdag 23 mei definitief veranderd van Amsterdam in Indiestad. Het door Paradiso geïnitieerde festival op diverse locaties - waaronder drie kerken - beleeft een tweede editie die liefst tien dagen in beslag neemt en met als zwaartepunt een uitgebreide nieuwe London Calling-aflevering op vrijdag en zaterdag. Al die bands die er spelen heeft u ook hier al talloze malen voorbij zien komen. Zie de hardste tips in onze agenda of in de programmering per dag op de festivalwebsite. Voor veel optredens zijn nog losse kaarten beschikbaar.

Maar ook voor wie Amsterdam doorgaans mijdt als de griep heeft deze week nog een en ander in petto. Garagerock-adepten zorgen dat ze zaterdag in EKKO te Utrecht zijn voor Bass Drum Of Death. Intussen reist Giant Sand-voorman Howe Gelb deze week ook af naar Maastricht voor een optreden en melden we graag dat de Amsterdamse afropoppers van Jungle By Night komend weekeinde diverse podia in het land onveilig maken. Vergeet ook niet dat Howler en Perfume Genius Rotterdam aandoen. Gaat dat zien!

Streamvoer van de week: Beach House, Best Coast, Allo Darlin', London Calling e.a.

Kicking the Habit selecteert: streamvoer van de week! Wekelijks een selectie van nieuwe releases die online te streamen zijn via de diverse sites en platformen. Daar nemen we Spotify uiteraard ook in mee. Een handig overzicht voor wie het even niet bijhoudt met al het releasegeweld, of voor wie gewoon op zoek is naar wat goede nieuwe muziek.

Een week met veel verschillende soorten opmerkelijke damesstemmen. Te beginnen met een bij voorbaat al populair album dat opmerkelijke vroeg lekte: Bloom van Beach House. Inmiddels is de plaat dit weekend verschenen en kun je 'm al enkele dagen online streamen bij NPR. De eerste indruk was een tijdje terug al: 'Hebben Victoria LeGrand en Alex Scally nu echt dezelfde plaat gemaakt als doorbraakalbum Teen Dream?' Jawel, hetzelfde lage tempo, de repetitieve gitaarlijnen en volle synths als basis voor die alle aandacht opeisende stem van LeGrand, het zit er allemaal in. Maar met op de lange duur nét iets sterkere songs en vooral een beter slotstuk dan Teen Dream, zou Bloom misschien net een tandje beter kunnen zijn...

Hear Hear! - Pond

Een tweede album van het Australische Tame Impala is weliswaar op komst, maar een releasedatum hebben we nog altijd niet. Gelukkig is er dan als prima zoethouder altijd nog het album Beard, Wives, Denim van Pond uit het Australische Perth.

De vergelijking met Tame Impala is om enkele redenen moeilijk te vermijden: Pond-leden Nick Albrook en Jay Watson zitten namelijk ook in Tame Impala en dat is duidelijk terug te horen in de lekker ruw opgenomen, een tikje zompige psychedelische pop van dit vijftal. De band gaat intussen al een tijdje mee, want Beard, Wives, Denim blijkt alweer het vierde album van Pond te zijn. Ook muzikaal zijn er op deze plaat raakvlakken met Tame Impala, zeker als het om de lekker ruwe productie en de sound van de vettige, nét niet overstuurde drums gaat.

Concerttips voor Week 19 [7 t/m 13 mei]

Ook al merk je het nog niet aan het belabberde lenteweer, toch belanden we in het jaargetijde dat er zo'n beetje ieder weekend (of ook doordeweeks) wel een alleraardigst groter of kleiner festival te beleven valt. Indiestad, London Calling, Le Guess Who? May Day of zelfs een Pinkpop naderen snel, maar komend weekeinde staan er eerst een slordige vijftig bandjes op zeven podia in de binnenstad van Den Haag, voor de derde editie van het Walk The Line-festival.

We zien bijvoorbeeld enkele gevestigde acts als Bombay Bicycle Club, Moss en The Hickey Underworld. maar let ook op nieuwe helden in spé als die van Lower Dens, Willy Moon, Alt-J, Pond, Oberhofer, Themepark, exitmusic, Crybaby, Dead Flamingos, Treetop Flyers en vele anderen. Kaartjes zijn er nog, alhier. Verder op meerdere plekken te zien deze week: de lieverds van Young The Giant en songwriters als Richard Buckner en Johnny Dowd. Verder trekt het altijd goede De Staat er op uit met als support Birth of Joy, en is ziedend orgelproject Orgel Vreten (met leden van DeWolff en Stereo) op meerdere plaatsen met open mond te aanschouwen. Een goede week!

Streamvoer van de week: Father John Misty, Here We Go Magic, The Cribs en John Peel's LP's

Father John Misty

Kicking the Habit selecteert: streamvoer van de week! Wekelijks een selectie van nieuwe releases die online te streamen zijn via de diverse sites en platformen. Daar nemen we Spotify uiteraard in mee. Een handig overzicht voor wie het even niet bijhoudt met al het releasegeweld, of voor wie gewoon op zoek is naar wat goede nieuwe muziek.

Josh Tillman vond het begin dit jaar wel mooi geweest met zijn baan als drummer bij Fleet Foxes. Dus besloot hij om zich voortaan volledig op zijn eigen muziek te richten. Als J. Tillman maakte hij al enkele soloplaten die de moeite waard waren, maar zijn nieuwe werk Fear Fun is het eerste album dat uitkomt onder de naam Father John Misty. Tillman bewijst nog eens een meeslepende zanger te zijn, terwijl zijn folky liedjes op de mooiste momenten qua schoonheid nauwelijks onderdoen voor het betere Fleet Foxes-werk. Een aangenaam album, en sowieso een stuk levenslustiger dan het tweede Fleet Foxes-album Helplessness Blues.

Hear Hear! - Weird Dreams

Bedrieglijk plaatje, het debuutalbum Choreography van Londense gitaarband Weird Dreams. Als je echt niet beter zou weten, zou je zweren een LP uit de jaren tachtig te horen. Dat ligt aan de transparante maar bewust ook wat dunnetjes opgenomen gitaarmelodieën die de afwisselend catchy en dromerige liedjes dragen. Dit in combinatie met wat bedeesde zang en heerlijke koortjes die telkens weer opduiken.

Maar u begrijpt: Weird Dreams is een bijzonder leuke gitaarpopband van nu en Choreography is pas sinds kort uit. Een plaat met twaalf liedjes die boordevol zitten met plezierige echo's van pak 'm beet XTC, The Smiths, The Feelies, The Stone Roses (zeker in 666.66!) en vooruit, net zo goed The La's als The Beach Boys. En dat alleen al als je het bijzonder sterke liedjesduo Hurt So Bad en Holding Nails in de opening van Choreography hoort.

Nieuw van Nederlandse bodem: noiserock van het Groningse Wolvon, hoor debuut 7" 'comfort.'

Doen ze goed daar bij het Groningse Subroutine Records. De afgelopen tijd uitgekomen bij het label: onder andere de albums van Rats on Rafts, Space Siren en The Sugarettes. Stuk voor stuk even goed. Ondertussen behoort ook comfort. tot de catalogus; de debuut 7" van het Groningse drietal Wolvon. Afgelopen donderdag zagen we ze live aan het werk in Tilburg en daar lieten ze een hele goed indruk achter.

Comfortabel is misschien niet de juiste beschrijving voor de band. Op comfort. zijn drie ruw schurende rocksongs met invloeden uit zowel post- als mathrock te horen. Vergelijkingen met Cloud Nothings (in Vera staat Wolvon in het voorprogramma overigens) en At The Drive-In zijn nooit ver weg. Scherp klinkende en jagende gitaren worden bevochten door tegendraadse melodielijnen van de bas en vreemde accenten van de drums. Die laatste overigens wel op een losjes gespeelde, soms zelfs swingende manier.

Concerttips voor Week 18 [30 april t/m 6 mei]

Het is nog niet te laat als u dit later op de maandagmiddag pas leest en enigszins in de buurt van Nijmegen resideert: deze mooie stad heeft immers ook voor echte Oranjehaters nog een leuk festival in de vorm van Oranjepop, waar je bijv. Eins, Zwei Orchestra, Lefties Soul Connection, Roosbeef, The Kik, Pete Philly en Birth Of Joy kunt zien. Allemaal leuker dan die non-getalenteerde maar oh zo scháttige kinders met hun valse violen en blokfluiten op de vrijmarkt bij u om de hoek. Verder is niet alleen de met een ontstoken voet opgescheepte Pieter van Vollenhoven jarig op 30 april: deze dag is ook Rotown dan nu echt op de kop af 25 jaar. Gefeliciteerd! U mag meefeesten met enkele gratis optredens.

En als het Koninginnedag is, dan betekent dat mééstal dat de twaalf tot dertien (of nog meer?) bevrijdingsfestivals in het land ook slechts een dag of vijf ver weg zijn. Zonder te verzanden in het opnoemen van ellenlange rijen acts: het mooiste programma vinden we zaterdag traditiegetrouw in Groningen (dEUS, Ben Howard, Dry The River, The Rapture), al doet Haarlem ook geinig mee met Echo & The Bunnymen, Ben Howard, Spinvis, The Sheepdogs en.... Kid Creole & The Coconuts! Die nog altijd ontkennen de vader van Annie te zijn, de schurken...

Nieuw van Nederlandse bodem: Mozes and the Firstborn

Mozes komt eigenlijk uit Eindhoven. Wist je dat niet? Let dan vanaf nu goed op de in 2010 opgerichte Eindhovense rockband Mozes and the Firstborn, dat dit voorjaar geregeld optreedt als support voor Go Back To The Zoo en eerder dit jaar de niet misselijke I Got Skills EP uitbracht. Referenties: vroege Rolling Stones en Nuggets, maar veel meer nog Black Lips, Ty Segall (hoewel niet zó rauw), White Fence en vooruit, een vleugje The Strokes.

Leuk extra weetje: die EP werd opgenomen in het Philips NatLab, de plek waar ooit de compact disc werd uitgevonden. De heerlijke garagerock van Mozes and the Firstborn klinkt echter als een LP gemaakt in de jaren zestig en ruikt ook meer naar de geur van vinyl. Vermengd met bier en zweet dan.

Hear Hear! - alt-J (∆)

Het wekt bij het luisteren naar de intelligente muziek van de opmerkelijk genaamde Engelse band alt-J (∆) geen verbazing dat we hier met universiteitsklanten te maken hebben. En dan die bandnaam natuurlijk... van de toetsencombinatie alt-j op een Mac krijg je een driehoekje, wat in de wiskunde een symbool is voor verandering. Een naam die bedacht werd op het moment dat de muziek van dit viertal op slag veranderde (de band heette eerst nog Films, daar weer voor... Daljit Dhaliwal).

Om het nog ingewikkelder te maken bestaat alt-J (∆) niet uit wiskundefreaks, maar uit studenten literatuur en schone kunsten. De afgelopen jaren speelde het kwartet wat af in de oefenruimte en op tal van podia in de thuisstad Leeds, zo al musicerend een intrigerend eigen geluid creërend op basis van folk, elektronica en vreemde ritmes. Enkele bedachte labeltjes tot nu toe: folkstep, tripfolk of 'Nick Drake meets gangstarap'.