Review: Efterklang - Piramida
Ruim tien jaar zijn ze bezig, de Denen van Efterklang. En hoewel de band telkens mooie platen afleverde, bleef toch steeds het gevoel hangen dat er nog wat meer in het vat zat. Die ene plaat die écht helemaal raak zou zijn, in liedjes, productie en uitwerking. Je voelt waar we naartoe gaan? Piramida, de nieuwste in de discografie van de band, ís die plaat. Hoewel de muziek misschien even tijd nodig heeft voor je dit merkt. Piramida is namelijk typisch zo’n album dat je na herhaaldelijk luisteren pas echt grijpt. En waar je vervolgens naar terug wilt blijven keren.
Opener Hollow Mountain is meteen raak: een nummer van vijfenhalve minuut dat start met eenvoudige woodblocks, maar waar je al snel meegesleurd wordt in een wereld vol mysterieuze blazers en strijkerspartijen, waar warme zang ondersteund wordt door theatrale koortjes en inventieve drums en bas door de muziek heen zijn geweven. Jazeker: er komt veel voorbij als het gaat om de muzikale invulling van de nummers. Maar nergens klinkt het overdadig, doch juist heel uitgebalanceerd. Elk instrument en elke melodie krijgt de plek die het verdient.
Net op het moment dat je je verwondert over zo’n rijke muzikaliteit keert precies op het juiste moment de rust weer terug met een eenzame stilte, slechts doorbroken door zachte orgels. Onder andere The National hoor je tegenwoordig meer terug in Efterklang, dankzij die diepe stem van Casper Clausen. Maar ook Kashmir en Sufjan Stevens hoor je terug op Piramida, vooral qua arrangementen. In composities als Apples en Told To Be Fine gaat de band juist richting de elektronica van Radiohead's Kid A, aangevuld met blazers en melancholische zang, terwijl op Sedna en Black Summer de bedaarde, donkerbruine pop in de traditie van Tindersticks zegeviert.
En zo sta je ineens met een plaat die achteloos die grote namen in herinnering roept. Terwijl Piramida bovenal toch als Efterklang zelf blijft klinken, vol Scandinavische mysteries, introverte teksten en ingenieuze arrangementen. De grootste verdienste van de plaat is nog wel dat het liedje een even belangrijke plek krijgt als de sfeer. Een verschrikkelijk secuur opgebouwde plaat bovendien, vol muzikale details die bijna forensisch bij elkaar zijn gebracht.
Piramida is nu uit via 4AD, luister hem hieronder via Spotify.
embed
