de-Affaire 2012: de lange zondag met Lou, Sharon, Kurt en Willy
Sharon van Etten - Live (Archieffoto)
Dag twee van marathonfestival de-Affaire in Nijmegen is sinds een aantal jaar de langste dag. Waar er doordeweeks pas vanaf 19.00 uur bands te zien zijn, gaan op zondag de poorten al in de vroege middag open. En met de waanzinnige line-up voor deze zondag, is het al vroeg gezellig in het Valkhofpark.
Wat wil je ook, met een indieicoon als Lou Barlow (o.a. van Dinsoaur Jr. en Sebadoh) als opener op het Arc-podium. Op zaterdag speelde Barlow nog met Dinosaur Jr. op Rock Herk in België, dus hij is ongeveer net zo brak als het festivalpubliek. Solo is Barlow een redelijk klassieke singer-songwriter. Hij heeft een aantal bovengemiddeld fraaie nummers, maar ook een aantal inwisselbare. Sterkste moment in de set is een nieuw Dinosaur Jr.-nummer, getiteld Caring Is Rude (video).
Op Boog gaat vervolgens 'snoepje van de maand' Mozes And The Firstborn van start. Onlangs nog gezien als naprogramma van Jack White en als voorprogramma voor Alabama Shakes, het Eindhovense kwarter is hotter dan hot. En terecht, met hun meer dan aanstekelijke garagerock, ergens tussen Ty Segall, Mikal Cronin en Black Lips in. Op de-Affaire zien we echter niet hun sterkste beurt. De band oogt wat verveeld en lijkt er weinig moeite voor te willen doen om het toch niet geringe publiek voor zich te winnen. Er is niet alleen letterlijk een afstand tussen de band en de eerste rijen publiek, ook figuurlijk blijft er een groot gat. Onnodig en best wel stom, want in dit stadium moet je iedere show zieltjes winnen. Die lat mag hoger.
Het singer-songwritergeduld is wat op, dus Dylan LeBlanc en Jesca Hoop slaan we even over, om op tijd weer fris te zijn voor Sharon van Etten. De Amerikaanse heeft met het dit jaar verschenen Tramp een flinke stap gezet en is live al een poos op toer. Alles klopt eigenlijk aan deze show: een sterke band (met onder andere Heather Broderick), twee handenvol bloedmooie nummers en een geweldige frontvrouw. Sober, intiem en erg overtuigend. Het nog altijd wat onderschatte Plants & Animals (Canada) maakt hun naam als geweldige liveband weer eens indrukwekkend waar op het Boog-podium. Virtuoze gitaarliedjes voor liefhebbers van White Denim en Yukon Blonde.
Kurt Vile heeft te maken met een valse start, zijn zang is tijdens opener Jesus Fever niet te horen en de drie gitaren op het podium hebben sowieso pas na een kwartier de juiste vorm gevonden. Vile zagen we het afgelopen jaar wel eens sterkere shows geven, maar de nummers van Smoke Ring For My Halo zijn nog altijd onverwoestbaar. Bij Peeping Tomboy, Baby's Arm en het wat oudere Freak Train is de band beter bij de les. Hopelijk volgend jaar nieuw werk.
Na Kurt Vile tijd voor wat steviger werk van het experimentele Gum Takes Tooth, wat matig rammelende garagerock van Hanni El Kathib, Achterhoekse rootsrockers Automatic Sam en de boerenpummelposerock van Drive Like Maria. Wij kiezen echter voor Willy Moon, een kruising van Elvis, Tom Waits en soms zelfs - misschien wat uit de toon in dit rijtje - De Staat. De Nieuw-Zeelander met de raspstem is een van de doorbraken van 2012 en op basis van de eerste tien minuten lijkt dat niet meer dan terecht. Bizarre rockabilly, rock ‘n' roll, blues gemixt met hiphop en beats en toch hitgevoelig.
Na tien minuten gaat het echter mis, met als boosdoener technische problemen."This is the curiosity of live entertainment." Ja, dat zal best Willy, maar dit maakten we nog niet eerder mee. Er lijkt iets mis met zijn in-ears en technici rennen rond om alles weer aan de praat te krijgen. Lukt niet, want wanneer de show na een dikke tien minuten hervat wordt, is alleen nog het podiumgeluid te horen. Wij haken af en duiken de Nijmeegse nacht in. Herkansing op Lowlands dan maar?
En zo eindigt een lange, wat wisselvallige dag met een kleine domper. Op het Lift-podium zien we wel nog Tilbo's Boef en de Gelogeerde Aap hun hiphopdub over een razendenthousiast publiek uitstorten. Op maandag een wat rustiger programma, met op Arc een Afrikaans getint programma met Bombino, Awesome Tapes From Africab en de Ethiopische Getatchew Mekuria samen met de legendarische avant-garde punkband The Ex. Later deze week nog onder meer No Ceremony ///, Zola Jesus en Elektro Guzzi.
