Luister: bezwerende soundscapes op het vierde album van Motion Sickness of Time Travel
Eenieder die niet meteen terugschrok toen we een tijd terug Grouper introduceerden in deze kolommen, doet er goed vooral verder te lezen en luisteren naar Motion Sickness of Time Travel, het project van Rachel Evans dat hoorbaar overeenkomsten heeft met dat project van Liz Harris. Sinds 2010 grossiert Evans in hypnotiserende soundscapes en drones, waar nodig aangevuld met haar eigen dromerige zang, meestal ergens op de achtergrond, als een figuur die net ongrijpbaar is.
Vanaf 2010, toen haar debuut Seeping Through the Veil of the Unconscious uitkwam, wist ze meteen de aandacht op zich te vestigen. Niet met opvallende marketing of de aanwezigheid op internet, maar juist het tegenovergestelde: met doordringende en persoonlijke muziek. Persoonlijk treedt ze namelijk niet zo op de voorgrond, zoals ze dat ook niet in haar muziek doet. Het album werd opgenomen in slechts één dag, net nadat ze afgestudeerd was. Binnenkort verschijnt haar nieuwe album, een dubbel LP maar liefst, en de eerste muziek daarvan klinkt opnieuw erg ontroerend.
Het simpelweg getitelde vierde album Motion Sickness of Time Travel verschijnt nadat in 2011 nog eens twee albums uitkwamen. En blijkbaar is daar flink wat werk in gaan zitten dan haar debuut, zelf noemt ze het haar 'expansive, definitive 2xLP project'. Elke kant heeft slechts één nummer, tussen de twintig en vijfentwintig minuten lang. Een manier waarop ze blijkbaar al langer wilde werken, zo zegt ze in een interview: '[I've been] really wanting to go back to making a continuous jam (...) it feels like one continuous circuit rather than chopped up pieces of small thoughts.'
Hoe dat precies klinkt, zullen we pas weten als het vinyl landt, maar de eerste 'excerpts' (sommige ook al rond de acht minuten) van het album zijn al genoeg voor mij om me meteen in te verliezen. Terwijl nummers overspoeld worden met synths, ruis en galm, lijk je langzaam weg te glijden ergens tussen wakker zijn en slapen. Muziek die je diep kan beroeren, terwijl je je vinger er niet op kan leggen waarom. Aanrader: luister vooral met koptelefoon en dompel jezelf onder. Hieronder stukken uit The Dream, met synths die vredig morphen van toon, het kalmerende The Center en One Perfect Moment.
Het album Motion Sickness of Time Travel komt op 15 mei uit via Spectrum Spools.
The Dream:
The Center:
One Perfect Moment:
embed
