Verslag: Willis Earl Beal brengt een wonderlijke combinatie van soul, blues en spoken word
Het verhaal gaat dat de 23-jarige Willis Earl Beal uit Chicago vanwege medische redenen werd afgewezen voor het Amerikaanse leger. Hij verhuisde naar New Mexico en schreef honderden liedjes als therapie voor zijn depressie. Goed verhaal, lekker kort ook. En het maakt de lofi opgenomen muziek op zijn debuut Acousmatic Sorcery - binnenkort uit op XL Recordings – nog een stuk intrigerender. Op die plaat presenteert Beal zich als een soort donkere Tom Waits die in een ton met soul is gevallen. Hondsrauw en recht in je gezicht.
Bij zijn Nederlandse livedebuut in een redelijke gevulde Paradiso-bovenzaal schotelt Beal de toeschouwers echter meer soul dan Waits voor. Waar hij op plaat soms nog wat té gekunsteld, té arty en bedacht, té geacteerd wil klinken, is het live veel meer to the point. Wat ook niet gek is met slechts een ouderwetse taperecorder als begeleiding.
Na een voorgedragen gedicht van zijn held Charles Bukowski en een indrukwekkende a-capella opening, gaat Paradiso ademloos een fascinerend optreden in. Bijna ieder nummer in de set van een klein uur is raak, maar als hoogtepunten noteren we de boze mantra Ghost Robot, gedeclameerd staand op een van de weinige podiumattributen: een stoel. Ook het furieuze Take Me Away is angstaanjagend goed; dus daar komt die tovenarij uit zijn plaattitel vandaan. De allermooiste minuten livemuziek van 2012 tot nu toe is de vertolking van single Evening’s Kiss. Zichzelf houterig begeleidend op gitaar is dit Beal op z’n allerbest. Een echt líedje gezongen door die absurd goeie soulstem.
"You don’t have to be a musican to make nice things," zegt Beal vervolgens, die het hele optreden zijn zonnebril ophoudt. Valse bescheidenheid. Want zijn die dancemoves en grote gebaren pure emotie of niet toch een tikje acteerwerk, net als bij Tom Waits dus? Dat Beal het voordeel van deze lichte twijfel krijgt, spreekt voor zich. Willis Earl Beal is een fascinerend brok charisma en live een wonderlijke combinatie van soul, blues en spoken word. Op zaterdag 19 mei is hij terug in Paradiso, voor een optreden op London Calling/Indiestad.
