Review: Blaudzun - Heavy Flowers
Nachtmuziek, zo luidde Johannes 'Blaudzun' Sigmond's eigen rake omschrijving nog voor de nummers op zijn debuutalbum van vier jaar terug. Nachtmuziek die op opvolger Seadrift Soundmachine veel rijkelijker werd aangekleed met uitgebreidere band en een orkest uit Praag, wat in combinatie met imponerende optredens de bekendheid van Blaudzun flink vergrootte.
Op het derde Blaudzun-album Heavy Flowers mag het op sommige momenten zowaar helder licht zijn (zeker in de bijna jubelende single Elephants), maar over het geheel heeft Blaudzun de stap gemaakt van nachtmuziek naar weelderige klanken voor bij of even na de schemering. Het moment van de dag ook dat bloemen nog vochtig en zodoende zwaar van het ochtenddauw kunnen zijn. Het is ook niet moeilijk je een gloedvol, roze ochtendgloren voor te stellen bij de aanzwellende strijkers en hummende zang van de broeiïerige plaatopener Flame On My Head, waarna dat lied net als die bloemen in de ochtend fraai openbloeit, vol onderhuidse spanning en opmerkelijk geplaatste handclaps.
Voor de release zei Sigmond zelf ook al dat hij zeker geen sombere plaat heeft gemaakt, wat dankzij een net wat lichtere toon en grotere liedjes zeker klopt. Maar Blaudzun kan en wil ook weer niet zonder drama en melancholie in zijn muziek; gelukkig is de dosering vanaf het begin goed. Zijn stem klinkt hier bovendien stukken zelfverzekerder en helderder dan voorheen, en minder getergd bovendien. Als Sigmond vocaal uithaalt, klinkt hij tegenwoordig meer als een David Eugene Edwards van wijlen 16 Horsepower zonder diens obsessie met de bijbel; sla hiervoor de climax van het titelnummer er maar eens op na.
Die zang van Sigmond versmelt op Heavy Flowers vloeiend met een rijk, gedetailleerd bandgeluid dat meer dan ooit ergens tussen Beirut en Arcade Fire in zit, met prominente rollen voor mandoline, ukelele, banjo, accordeon, blazers en strijkers. Die blijven bovendien goed overeind in het volle, mooi opgenomen geluid van de plaat, met diepe drums en perfect uitgebalanceerde galm.
De ontlading na dat spannende begin is er al snel met single Elephants, een zowaar toegankelijk popliedje met een mantra van jankende gitaren, een effectief arrangement voor blazers en een verhaal over de fascinatie voor een vreemde, mysterieuze vrouw die nog veel meer wonderlijke dingen doet dan tegen olifanten spreken en rondhangt op opmerkelijke plaatsen. Leuk detail: een soberder 'nachtversie' van het liedje aan het einde van de plaat zou qua sfeer weer zo op zijn debuut passen.
Verstildere en grootsere passages worden op Heavy Flowers vervolgens vloeiend afgewisseld. Zo zijn er de liedjes die zo opgejaagd klinken als we van Blaudzun niet eerder hoorden, met onder meer de Arcade Fire-achtige liedjes Le Chant Des Cigales, We Both Know (met aanstekelijk gefluit en gestamp met de voeten) en intens hoogtepunt Sunday Punch. Daar tegenover staan de ingetogener, kleiner liedjes als Solar en het intieme Monday, een zalig zwierige ballade als Another Ghost Rocket of een in eerste instantie bedrieglijk luchtiger klinkend, poppy liedje als het prachtige Who Took The Wheel, waarin de zwaardere vraag echter luidt wie toch de grotere macht kan zijn die ons aller lot bestuurt. Denken we tenminste: Blaudzun's zinnen laten voortdurend volop te raden over.
Al met al staan er op Heavy Flowers uitsluitend goede liedjes, vol bezieling gezongen en met veel zorg en vindingrijkheid ingekleurd. Een feest voor alle oren die bovendien het liefst een gezonde scheut pathos in hun muziek hebben. Het ligt dan ook voor de hand dat Blaudzun met deze grotere, net wat toegankelijker muziek een nog veel groter publiek gaat bereiken dit jaar, in Nederland en met nog wat hulp van zijn markante uitstraling misschien zelfs wel daarbuiten. Iets dat Johannes Sigmond na de afgelopen jaren van hard werken zeer gegund is.
Komende zaterdag staat Blaudzun op het uitverkochte Noorderslag in Groningen. Ook enkele kleine optredens deze maand in Rotterdam, Amsterdam en Eindhoven zijn al uitverkocht. Vanaf begin maart volgen er meer optredens: zie de Blaudzun-website voor livedata.

Reacties
Jeroen van Gils | Dinsdag 10 Januari 2012 22:26
Ik mag hopen dat Blaudzun nu eens een keer opgepakt wordt door de radiozenders. Met dit album kan dat!
Marjolein | Zondag 22 Januari 2012 20:26
Op zich hoeft dat van mij niet. De kans ze te zien te krijgen in kleine knusse zaaltjes met mensen die echt om hun muziek geven is nu veel groter :) Ik sta daar toch liever tussen dan in de HMH of soortgelijke zaal...
Reageer op Review: Blaudzun - Heavy Flowers