Nederlandse muziekcritici: PJ Harvey's Let England Shake is de plaat van het jaar
Nederlandse muziekcritici, bloggers en andere lieden die er verstand van hebben moesten al in de eerste helft van november aan muziekblad Oor laten weten welke plaat zij de beste van 2011 vonden. Maar dan heb je tenminste begin december ook al uitsluitsel: volgens de vaderlandse pers en muziekkenners heeft PJ Harvey met haar geschiedkundige mijlpaal Let England Shake de beste plaat van het jaar gemaakt. Een nummer 1 waar wij meer dan prima mee kunnen leven, en een album die ook in de eindlijsten van diverse Britse magazines al hoog, zo niet het hoogst eindigde. Wie had begin dit jaar dan ook nog verwacht dat La Harvey dit nog in zich had?
Wat ook geldt voor de plekken twee en drie overigens, met respectievelijk The Whole Love van Wilco en tot ziens, Justine Keller van Spinvis. Veilige keuzes, horen we u zeggen, maar toch een zeer gedegen top drie om mee te beginnen. Wat er in de rest van de Oor-eindlijst van twintig beste albums van het jaar staat, kunnen we pas te weten komen als het laatste nummer van Oor van dit jaar uit is, op komende donderdag 8 december. Dan komen we er ook op terug.
Ook leuk: het Incubate-festival vroeg tal van bloggers en andere muziekvreters om een top tien van beste albums in te zenden, met dezelfde nummer één tot gevolg: PJ Harvey dus. Verder hoog in de top tien, onder anderen The War On Drugs, Kurt Vile, Wilco en Bon Iver, plus hoge noteringen voor EMA, True Widow (dat vinden we best verrassend) en John Maus. Bekijk de lijst en meer uitleg alhier.
Gerelateerde artikelen voor: pj_harvey spinvis wilco
Derde deel Wilco en Billy Bragg's Mermaid Avenue-reeks op komst
Haldern Pop strikt Wilco, Damien Jurado, Iceage, Two Door Cinema Club en meer
Reacties
Bram | Dinsdag 06 December 2011 13:01
Helemaal mee eens. En wat mij betreft Gillian Welch op 2.
geluksknikker | Dinsdag 06 December 2011 14:35
Nummer 1 en 2 kan ik me zeker in vinden. Spinvis vind ik toch iets overdreven. Is zeker niet over de hele linie een topplaat, neemt niet weg dat er een paar pareltjes op staan.....
Tim | Dinsdag 06 December 2011 15:23
Top drie is goed mee te leven.
sebastiaan | Dinsdag 06 December 2011 16:10
Onbegrijpelijk, snap niet dat die plaat van PJ Harvey zo goed is ontvangen. Krijg letterlijk kippenvel van die plaat... (dat is in dit geval dus geen goed teken) Ik heb haar ook nog gezien op Werchter in wit Jomanda gewaad en harp... ongelofelijk wat daar allemaal op t podium gebeurde.
Vergeet deze cd en steek haar wat mij betreft maar weer in een strak zwartleer pak en laat haar met alleen een drummer en bas een hele Alpha tent wegblazen!
theleonking | Dinsdag 06 December 2011 16:23
helemaal met sebastiaan eens! Maar dan (hoofd)podium Pukkelpop ipv Aplha-tent ;-)
Dan Mangan - Oh Fortune ipv PJ Harvey in top drie!
Rob(V) | Dinsdag 06 December 2011 16:31
Ah, december, feestmaand want lijstjestijd. Wanneer kunnen we los? En waarom vinden jullie de notering van True Window zo verrassend? Prachtplaat!
Badder | Dinsdag 06 December 2011 20:25
Ja! gaan we ook een lijstje doen? Wat Pj Harvey betreft... tja, smaken verschillen. Ik word er niet warm of koud van. Geen top 10 voor mij dus deze plaat. Wel genoeg andere platen.
JorisR | Dinsdag 06 December 2011 20:40
@Rob(V) Verrassing in positieve zin hoor, zou 'm zelf niet zo hoog zetten, maar zeker fijne plaat van True Widow.
Bokke de Heidehipper | Woensdag 07 December 2011 14:21
Eensch met Sebastiaan. Het hobbelt en kabbelt maar wat voort met die plaat. Helaas liggen de tijden van 'Dry' alweer ver achter ons. Lache hoor, met John Maus!
Fatbirdsdontfly | Zondag 11 December 2011 13:58
Harvey's nummer 1 notering verrast mij wel, blijkbaar zijn 'popcritici' toch nog ergens goed voor. En ik sluit af met de zalvende woorden.... Avant-garde pop is niet voor iedereen. .....omdat jullie een bekrompen zeiksmaak hebben
Rob(V) | Zondag 11 December 2011 18:17
@Fatbirdsdontfly Gewoon nieuwsgierig: wat is "Avant-garde pop" ?
fatbirdsdontfly | Maandag 12 December 2011 18:23
Mwah gewoon wat het zegt. Het loslaten van bepaalde structuren binnen (of net buiten) de conventies van het liedje zoals door de popmuziek geconstrueerd. Al haar nummers (van de laatste 3 cd's, incl die met Parish) lijken op het eerste gehoor vrij rechtoe-rechtaan, maar er is geen nummer te vinden waar ze niet uiteindelijk het nummer laat schuren tegen verwachtingen of tegen bepaalde standaardvormen. Assymetrie, of spelen met refrein-couplet structuur, haar stem apart gebruiken (hoor april), hele kleine veranderingen of een hele lange spanningsopbouw waardoor de nummers eentonig en ontoegankelijk worden, of die ene malle toeter. Het kost gewoon heel veel luisteren voordat alles op zijn plaats begint te vallen. Zij gebruikt conventionele vormen en maakt die vervolgens niet-kloppend. Net zo paradoxaal als 'avant garde pop' doet blijken, maar eigenlijk niet paradoxaler dan avant-garde jazz ofzo, daar verwacht je innovatie gewoon sneller.
Rob(V) | Dinsdag 13 December 2011 00:32
@ Fatbirdsdontfly Duidelijk. En wie hebben nu die bekrompen zeiksmaak? Ik, wij of die popcritici die Harvey op nummer een hebben gezet?
@Fatbirdsdontfly | Dinsdag 13 December 2011 10:17
LOL! Ik vond Let England Shake vrijwel direct gewoon een goede plaat. Daar had ik al die snobberige, moeilijkdoenerige gebakken lucht over avantgarde pop niet voor nodig.
Rob(V) | Dinsdag 13 December 2011 11:41
@ Fatbirdsdontfly Helder en klaar! Staan onze neuzen weer helemaal dezelfde kant op ;)
fatbirdsdontfly | Dinsdag 13 December 2011 13:36
@ blanke: Ik weet niet exact waar je het vandaan hebt dat ik de genre bepaling nodig had. Goed blijven lezen zelfs als je emotioneel bent.
@Rob V: Glücklig
"blanke" | Dinsdag 13 December 2011 13:53
@fatbirdsdontfly
goed hoor, bljif jij dan goed spellen?
"blanke" | Dinsdag 13 December 2011 13:54
dan zal ik dat ook proberen ;)
Fatbirdsdontfly | Dinsdag 13 December 2011 14:02
Ik neem mijn dichterlijke vrijheid.
Reageer op Nederlandse muziekcritici: PJ Harvey's Let England Shake is de plaat van het jaar