Kicking the Habit

Hear Hear! – Le Corbeau

Het kan nog gewoon: een muziekblad kopen (op papier inderdaad!), rustig de reviews doornemen en dan een mooie ontdekking doen. Het Noorse Le Corbeau in dit geval, waar we op stuitten dankzij Uncut. Hoewel ze nu ook weer niet helemaal onbekend zijn: de band werd in 2006 opgericht door Øystein Sandsdalen, gitarist van shoegaze-band Sereena-Maneesh. Er waren twee inspiratiebronnen om het project te starten, zo lezen we: Sonic Youth-gitarist Lee Ranaldo en A Place To Bury Strangers. Dat is genoeg reden om benieuwd te worden.

"Noir rock n' roll" noemt Sandsdalen het geluid van de band zelf. En inderdaad: nieuwe album Moth on the Headlight doet denken aan Sonic Youth ten tijde van EVOL of Goo, enkele van de beste platen uit de Sonic Youth discografie (hoewel we die discussie hier en nu niet willen starten).

Dissonante gitaren weven zich door elkaar, monotone fluisterstemmen - soms tegen spoken word aan - richten zich tot de luisteraar en de toevoeging van altsaxofoon zorgt voor een extra vervreemdend effect. Andere invloeden zijn The Velvet Underground, My Bloody Valentine, Mogwai en John Fahey.

Moth On The Headlight is hun derde plaat, na debuut Le Corbeau uit 2008 en Evening Chill/Montreal Of The Mind uit 2009. Tussendoor kwam ook nog een split met ambient-/dronemeester Svarte Greiner uit. Aanvankelijk begon Øystein ideeën uit te wisselen met Oliver Ackermann van A Place To Bury Strangers voor Le Corbeau, maar die laatste kreeg het toch te druk met zijn eigen band. Hierop heeft Sandsdalen vijf medemuzikanten om zich heen verzameld, met wie hij live optredens geeft. Het uitwerken en opnemen van de nummers die hij schreef, gebeurde vooral 'samen met wie er toevallig langskwam in de studio om extra lagen en ideeën op te nemen'.

De opnames die hieruit voortvloeiden werden in de studio verder vooral niet teveel bewerkt of opnieuw opgenomen, wat resulteert in een enigszins rauw en vooral erg levendig album. Een van de uitschieters is Black Belvedere, dat begint met een ronkende automotor, om daarna over te gaan in een onheilspellend nummer met stuwend gitaar- en drumwerk en schorre saxofoonlijnen.

Le Corbeau (de bandnaam laat zich vertalen naar 'The Raven', en zou zomaar eens geleend kunnen zijn van een controversiële Franse film uit 1943 van Henri-Georges Clouzot) klinkt op Moth On The Headlight duister, maar ook urgent en fris en is nergens echt ontoegankelijk. Een grote verrassing en fascinerende ontdekking; waarom deze band niet veel meer wordt aangeprezen en zo weinig te vinden is op internet is een raadsel, want ze zijn veel meer oren waardig.

De eerste twee albums van Le Corbeau zijn te vinden op Spotify, luister hieronder naar Black Belvedere en 1962 van het album Moth On The Headlight.

Le Corbeau – Black Belvedere:

Le Corbeau – 1962: